Definitie (huisstijl)
Pneumatologie is de theologische discipline die de Heilige Geest onderzoekt: zijn persoon, zijn werken en zijn relatie tot de Vader en de Zoon. Op apokatastasis.wiki is pneumatologie onlosmakelijk verbonden met vragen over heiligmaking, de gaven van de Geest en de doop van de Geest. De vijf auteurs in dit corpus zijn allen pneumatologisch georiënteerd, maar zij staan scherp tegenover elkaar over de verhouding tussen gaven en rijping, de aard van de Geestesdoop, en de vraag of de bovennatuurlijke gaven tot de kerk van alle eeuwen behoren.
Gebruiksvarianten per auteur
Nee/Lee
De pneumatologie van Nee en Lee is de functionele kern van hun systeem: de Heilige Geest is de eindvorm van de oikonomia — de drager van alle zeven elementen van Christus — het middel waardoor de Drieëenheid in de menselijke geest wordt uitgestort: „Heeft u ooit beseft dat de Heilige Geest de beste ‘dosis’ ter wereld is? Slechts één dosis is voldoende om aan al onze nood te voldoen. Alles wat de Vader en de Zoon zijn en hebben, is in deze wonderbaarlijke Geest” [EG, hfst. 2]. Karakteristiek is het twee-momenten-model: de Geest van de Opstandingsdag (Joh. 20:22) als adem van leven, en de Geest van Pinksteren (Hand. 2) als bekleding met gezag voor de dienst [EG, hfst. 2]. BXL3 voegt toe: de Geest als inner life-sense (inwendig levensgevoel als dagelijkse Geestesleiding), de Geest als essentieel karakter van het Woord (Woord = Geest, via 2Tim. 3:16 + Joh. 4:24 + Joh. 6:63), en de vermenging van goddelijke en menselijke geest als het meest karakteristieke en controversiële leerstuk (1Kor. 6:17). Opmerkelijk is dat Nee en Lee de gaven van de Geest relativeren: de Korinthiërs hadden alle gaven maar waren vleselijk [EG, hfst. 4] — een pneumatologie die geestelijke rijping boven geestelijke gaven stelt.
Jones
Jones leert een continuationistisch pneumatologie: de bovennatuurlijke gaven van de Geest zijn niet beperkt tot de apostolische periode maar zijn beschikbaar voor de kerk van alle eeuwen. Karakteristiek is zijn exegese van 1Kor. 12:3: niemand kan „Jezus is Heer” uitspreken buiten de Heilige Geest — een these die hij betrekt op het universele herstel, omdat ook alle knie uiteindelijk via de Geest zal buigen en elke tong belijden.
Warnock
Warnock ontwikkelt een specifieke pneumatologie rondom de doop in de Geest als oorzaak van heiligmaking: wie in de Geest wordt gedoopt, ondergaat een heiligmakend werk dat verder gaat dan vergeving. Uniek in zijn corpus is de these dat de Geest het Bloed van Christus absorbeerde bij de kruisiging (Hebr. 9:14) — waardoor het Bloed en de Geest in hun werking onafscheidelijk zijn. Warnock verwacht een latterregen-uitstorting van de Geest in de eindtijd.
Bullinger
Bullinger is cessationistisch: de bovennatuurlijke gaven — tongen, profetie, genezing — behoorden tot de apostolische periode als bewijs-tekens en zijn met het sluiten van de canon afgelopen. De Geest werkt nu primair via het Woord en de heiligmaking.
Noordzij
Noordzij benadrukt de pneumatische hermeneutiek: de Geest is de enige autoriteit voor het verstaan van de Schrift (Ef. 6:17-18 als grondslag voor het biddend lezen). De Geest werkt niet via spectaculaire verschijnselen maar via de inwendige mens, die door gebed en gehoorzaamheid wordt geoefend en versterkt.