Definitie
Wetticisme is de religieuze houding waarbij wetsonderhouding, rituele plicht of morele prestatie centraal staan in het geestelijk leven, ten koste van de innerlijke vrijheid en leiding door de Heilige Geest. Wetticisme reduceert de geloofspraktijk tot externe conformiteit en blokkeert de transformerende werking van de Geest van binnenuit. Warnock positioneert wetticisme en antinomisme als de twee tegengestelde uitersten die de bijbelse pneumatologie van Geest-leiding omkaderen: de Geest bevrijdt van beide.
Gebruik in het corpus
George Warnock
Warnock stelt wetticisme tegenover de bevrijding door de Geest des levens. De wet van de Geest (Rom. 8:2) overstijgt niet alleen de wet van zonde en dood, maar ook de externe wet als heiligingsweg: “‘Als u door de Geest geleid wordt, bent u niet onder de wet’ (Gal. 5:18).” Vrijheid van wetticisme is niet antinomisme — zij is vitale unie met Christus, waarbij de Geest van binnenuit stuurt. Warnock gebruikt de metafoor van de noorderwind (tucht) en de zuiderwind (Hoogl. 4:16) als type van de Geest: de Geest werkt door ontlediging en stripping heen om vrucht te bewerken, niet via externe wetmatigheid. “God’s orde is eerst duisternis, dan licht. Eerst chaos, dan orde. Eerst onvruchtbaarheid, dan vruchtbaarheid. Eerst zwakheid, dan kracht. Eerst dood, dan leven.” De zuiderwind van de Geest brengt juist vrucht voort nadat de noorderwind van de tucht heeft gewerkt. [Warnock, Evening and Morning, hfst. 4]