Definitie
De vrucht van de Geest (Gal. 5:22-23) verwijst naar de karaktervormende uitkomst van de werkzaamheid van de Heilige Geest in de gelovige: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Tegenover de gaven van de Geest (charismatische vermogens) staat de vrucht als de blijvende, organische rijping van het karakter van Christus in de gelovige. Over de verhouding tussen gaven en vrucht, de eschatologische dimensie van de vrucht en het tijdstip van haar voltooiing bestaan in het corpus wezenlijke verschillen in nadruk.
Gebruik in het corpus
George Warnock
Warnock geeft de vrucht van de Geest een uitgesproken eschatologische lading: zij is het einddoel van het gehele pneumatologische programma, de oogst waarvoor God met groot geduld wacht. “God zegt dat Hij wacht op ‘kostbare vrucht’… en heeft groot geduld daarmede, totdat zij zowel de vroege als de late regen ontvangen heeft. Niet alleen de zaairegen maar ook de oogstregen. Niet alleen voor de zaairegen van de bekering, maar ook voor de oogstregen van de VRUCHT.” De eschatologische rijping verloopt van geloof (zaad) via hoop (spruit) naar liefde (volle korenaar): “In dit rijk verliezen zelfs de gaven van de Geest hun betekenis, zoals de maan haar helderheid verliest bij het aanbreken van de morgen. Het deel maakt plaats voor het geheel; het zaad breekt uit in de spruit, de aar en de volle korenaar. Het geloof leidt tot hoop, en de hoop bloeit open in Liefde.” De liefde als vrucht overstijgt alle gaven (1Kor. 13:10). [Warnock, Evening and Morning, hfst. 2-3 en 5]
Watchman Nee & Witness Lee
Nee/Lee verstaan de vrucht van de Geest als de organische uitkomst van contact met de inwonende Geest — transformatie van binnenuit, niet morele inspanning. De Heilige Geest vervult drie functies die samen de vrucht produceren: “Als wij gedurende de gehele dag contact maken met deze levende Persoon in de wonderbaarlijke Heilige Geest, zullen er drie dingen innerlijk gebeuren. Ten eerste zal de leven-gevende Geest leven mededelen… Vervolgens zal de Heilige Geest ons voortdurend bevrijden (2Kor. 3:17). En ten slotte: ‘Wij allen nu, met ontsluierd aangezicht de heerlijkheid van de Heer aanschouwend als in een spiegel, worden naar hetzelfde beeld getransformeerd van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heren Geest’ (2Kor. 3:18).” Transformatie is de derde en hoogste vruchtdimensie. [Nee/Lee, The Economy of God, hfst. 2]
Stephen Jones
Jones verbindt de vrucht van de Geest typologisch aan de tarwe-oogst: de kerk als tweede groep (na de gerst-eerstelingen) die door de Pinksterervaring geheiligd wordt en vrucht draagt. De Manchild als corporatieve vrucht van de Geest is het eschatologische hoogtepunt: “De Heilige Geest moet onze zielen overschaduwen en Christus in ons verwekken… De Heilige Geest was op hen gekomen om Christus in hen te verwekken, en Christus werd nu ‘gevormd’ in hen naarmate zij in Christus volwassen werden.” Vrucht dragen is bij Jones het rijpingsproces waarbij de Geest Christus vormt in de overvinnaars tot de volle geestelijke wasdom. [Jones, The Laws of the Second Coming, hfst. 14]