Definitie
Overkomers (Grieks: νικῶν nikōn, van nikaō = overwinnen) zijn in het corpus de gelovigen die de volle belofte van het eschatologische heil bereiken — onderscheiden van gewone gelovigen die “gered worden maar als door vuur heen” (1 Kor. 3:15). De overkomers zijn de elite-groep binnen de kerk die door gehoorzaamheid en heiligmaking de Manchild-bestemming of het Loofhuttenfeest-niveau bereiken. Dit onderscheid impliceert een elite-soteriologie waarbij niet alle gelovigen dezelfde eindbestemming of beloning ontvangen.
Gebruik in het corpus
George Warnock
Warnock bouwt zijn hele soteriologie op het onderscheid overkomers vs. gewone gelovigen: “overwinnaars die het beloofde land bezitten” tegenover zij die in de woestijn sterven. De overkomers zijn degenen die de Loofhuttenfeest-realiteit bereiken — volle heiligmaking, manifestatie van de zonen Gods. De rest van de kerk is gered maar bereikt niet de eschatologische positie van heerschappij. [Warnock, The Feast of Tabernacles]
Stephen Jones
Jones onderscheidt de gerst-schaar (eerste squadron, eerstelingen, overkomers) van de tarwe-schaar (tweede squadron, de bredere kerk) en de druiven-schaar (derde squadron, ongelovigen). De overkomers zijn de eersten — de gerstoogst — die de eerste opstanding erven en de Manchild vormen. Bij Jones worden ook de latere squadrons uiteindelijk gered; het onderscheid is in timing en positie, niet in eeuwig lot. [Jones, Creation’s Jubilee, H5]