Definitie
Eerstelingen (Grieks: ἀπαρχή aparchē) verwijzen naar de eerste en best-rijpe oogst die aan God wordt gewijd — in de soteriologie de groep gelovigen die als eersten de eschatologische voltooiing bereiken. Christus is zelf de “eerstelingen uit de doden” (1 Kor. 15:20); maar Jones en Warnock werken uit dat ook de kerk haar eigen “eerstelingen” voortbrengt — een voorhoede van overwinnaars die de volle maturiteit van het heil vóór de rest bereiken.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones identificeert de eerstelingen als het eerste tagma/squadron: de gerstschaar (gerstoogst rijpt eerder dan tarwe en druiven), die de eerste opstanding erft en de Manchild-groep vormt. Zij zijn “uitverkoren” in de zin van uitgeselecteerd als eersten — niet enkel geredden. Ef. 1:4-5 (voor de grondlegging der wereld uitgekozen) verwijst specifiek naar hen. “De eerstelingen zijn zij die van voor de grondlegging der wereld zijn uitgekozen om het Manchild te zijn.” [Jones, Creation’s Jubilee, H5]
George Warnock
Warnock spreekt van de overwinnaars die “het beloofde land bezitten” als type van de eerstelingen: zij die de volle werkelijkheid van het Loofhuttenfeest bereiken, zijn de eerstelingen van Gods eschatologische opbrengst. Hij koppelt dit aan Heb. 4:6 (nog een rust beschikbaar voor Gods volk) en de oproep tot doordringen in de volheid.