Definitie
Manchild is de term voor de eschatologische groep overwinnaars uit Openb. 12:5: “zij baarde een mannelijk kind [manchild], dat alle heidenvolken zal hoeden met een ijzeren staf; en haar kind werd weggerukt naar God en zijn troon.” In Jones’ corpus is de Manchild de corporatieve eerstelingen: de groep gelovigen die volledig naar het beeld van Christus gevormd zijn (volle huiothesia) en door harpazo worden opgenomen om te regeren. De term blijft in NL-dossiers onvertaald; “manchild” is in het corpus de vaste aanduiding.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Voor Jones is de Manchild de eschatologische climax van zijn tagma-structuur: de eerste-squadron-oogst, de gerst-schaar, de eerstelingen die door de eerste opstanding worden verheerlijkt. De Manchild is niet een individu (Christus) maar een corporatief lichaam van overwinnaars die door Christus zijn gevormd tot zijn beeld. De geboorte van de Manchild (Openb. 12) is de pivotale eschatologische gebeurtenis die het tijdperk van oordeel en herstel inleidt. [Jones, Creation’s Jubilee, H5]
George Warnock
Warnock hanteert een analoog concept in zijn “manifestatie van de zonen Gods” (Rom. 8:19) en de overwinnaars die het Loofhuttenfeest-niveau bereiken. Hij verbindt dit indirect aan de Manchild-thematiek: de overkomers die volle heiligmaking bereiken vormen de eindtijdse eerstelingen.
Herkomst
“Manchild” is een archaïsch Engels woord (mannelijk kind, man-child) uit de KJV-vertaling van Openb. 12:5. In de hedendaagse overzetters staat “een mannelijk kind” of “een mannenkind.” De term is in de hersteltheologische traditie gespecialiseerd tot technische aanduiding van de eschatologische eerstelingen.