Definitie (huisstijl)
Triniteitsleer is de theologische discipline die de drieëenheid van God onderzoekt: de leer dat God één God is in drie personen — Vader, Zoon en Heilige Geest — die gelijkelijk co-bestaan en wederzijds inwonen. Op apokatastasis.wiki wordt triniteitsleer primair behandeld via de economische (heilshistorische) Triniteit: hoe werkt de Drieëenheid in de verlossing? De vraag naar de immanente Triniteit (Gods interne relaties los van de heilseconomie) wordt door de meeste behandelde auteurs gemarginaliseerd of uitsluitend als implicatie van de economische Triniteit benaderd.
Gebruiksvarianten per auteur
Nee/Lee
Nee en Lee werken consequent met een economische triniteitsleer. De structuur is: de Vader als bron is belichaamd in de Zoon; de Zoon als doorstroom is gerealiseerd in de Geest als de transmissie [EG, Voorwoord]. Dit drie-fasen-model — bron → uitdrukking → overdracht, analoog aan liefde → genade → gemeenschap (2Kor. 13:14) — is verhelderend maar roept acute vragen op over de hypostatische distinctie. Lee’s formulering „De Vader is niet alleen de Vader, maar ook de Zoon. De Zoon is niet alleen de Zoon, maar ook de Geest” [EG, hfst. 1] wekt de spanning met het klassieke modalisme. De negen-puntenconfessie in BXL1–3 formuleert de Triniteit echter klassiek-orthodox: drie personen die gelijkelijk co-bestaan en wederzijds inwonen van eeuwigheid tot eeuwigheid. De immanente Triniteit is bij Nee en Lee vrijwel afwezig; de Triniteit is altijd de economische Triniteit, altijd gericht op het doel van inwoning.
Jones
Jones behandelt de triniteitsleer via drie tijdperken die corresponderende in Gods economische werken: het tijdperk van de Vader (OT), het tijdperk van de Zoon (NT), en het tijdperk van de Heilige Geest (kerk). De negen-puntenconfessie die Jones hanteert, is klassiek trinitarisch.
Warnock
Warnock ontwikkelt een triniteitsleer die de passibiliteit van de Vader centraal stelt: de Vader leed mee op het kruis (theopaschisme). Hij benadrukt de inwoning van de Vader in de Zoon (Joh. 14:10-11) als de structurerende werkelijkheid van de Triniteit, en leest Hebr. 9:14 als aanduiding dat de Geest het Bloed van Christus droeg — een pneumatologisch-trinitarische these die in de klassieke traditie uniek is.
Bullinger
Bullinger behandelt de triniteitsleer structureel via de symboliek van het getal drie: het getal der goddelijkheid, der opstanding en der volkomenheid. Zijn triniteitsleer is numeriek-exegetisch, niet mystiek-ontologisch.
Noordzij
Noordzij werkt niet vanuit een expliciete triniteitsleer maar vanuit een christologisch gedreven trinitaire spiritualiteit: de beweging van de Vader die Zijn Zoon zendt, en de Geest die het leven van de Zoon in gelovigen reproduceert, is een heilshistorisch raamwerk, geen systematische trinitaire ontologie.