Definitie (huisstijl)
Co-inherentie (van het Latijnse co-inhaerere: samen inwonen, wederzijds vasthouden) verwijst in trinitarische context naar de wederzijdse inhouding van de goddelijke Personen in elkaar: de Vader is in de Zoon, de Zoon is in de Vader, de Geest is in beiden — niet als vermenging (modalisme) maar als onderscheiden Personen die elkaar doordringen. Het begrip is functioneel equivalent aan perichoresis maar wordt in dit corpus primair door Nee/Lee gebruikt als defensief concept tegenover de modalisme-beschuldiging. Buiten dit corpus is de term in deze specifieke technische betekenis zeldzaam; de klassieke term is perichoresis.
Gebruiksvarianten per auteur
Nee/Lee
Nee/Lee gebruiken co-inherentie om te verduidelijken dat hun sterk unitaristische trinitaire taal niet samenvalt met modalisme. De drie Personen zijn co-inherent: zij omvatten en doordringen elkaar, terwijl zij als onderscheiden Personen gehandhaafd blijven:
“De Vader is in de Zoon, en de Zoon met al zijn zeven wonderbaarlijke elementen is in de Geest. Wanneer deze wonderbaarlijke Heilige Geest in ons komt, wordt de Godheid dan in ons uitgestort.”
[Nee/Lee, The Economy of God, Hfst. 1]
Co-inherentie is in Nee/Lee’s gebruik functioneel equivalent aan perichoresis, maar asymmetrisch: de inhouding verloopt directioneel (Vader→Zoon→Geest), conform de economische triniteit, niet als de volledige symmetrische wederzijdse inwoning van de klassieke trinitaire theologie. Dit onderscheid is theologisch relevant: in de klassieke perichoresis houdt elke Persoon de twee anderen volledig in — bij Nee/Lee is de inhouding lineair en soteriologisch gericht op de uitdeling van de Triniteit in de gelovige. Het co-inherentie-begrip fungeert bij Nee/Lee daarmee als verdedigingslinie, niet als zelfstandige trinitaire theorie.