Definitie
Rechtvaardiging is de heilsdaad waarbij God de zondaar rechtvaardigt — hem in een rechte verhouding plaatst met Zijn rechtvaardige vereisten. De klassieke protestantse definitie is forensisch-imputatief: God verklaart de gelovige rechtvaardig op grond van de toegerekende gerechtigheid van Christus, zonder dat de persoon zelf rechtvaardig is geworden. In het corpus bestrijken de posities een breed spectrum van dit klassieke forensische model tot ervaringsmatig-pneumatologische en universeel-objectieve varianten.
Gebruik in het corpus
E.W. Bullinger & George Warnock
Beiden verdedigen een forensisch-imputatieve rechtvaardiging: God verklaart de gelovige rechtvaardig op grond van Christus’ offer; de rechtvaardige status is een juridische toerekening, niet een morele transformatie. Warnock: “Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof in zijn bloed … opdat Hij rechtvaardig zou zijn en de rechtvaardiger van hem die gelooft in Jezus.” [Warnock, The Feast of Tabernacles, H2]
Watchman Nee & Witness Lee
Nee/Lee leest rechtvaardiging door de lens van Rom. 8:10: “de geest leeft vanwege de gerechtigheid.” Rechtvaardiging is niet alleen een forensische verklaring maar heeft een pneumatologische component: de Geest wekt de menselijke geest tot leven vanwege de door Christus bewerkte gerechtigheid. Heiligmaking en rechtvaardiging zijn bij Nee/Lee nauwer verweven dan in de gereformeerde traditie. [Nee/Lee, The Economy of God]
Stephen Jones
Jones verdedigt een universeel-objectieve rechtvaardiging op basis van het Adam-Christus-parallel (Rom. 5:18): zoals Adams zonde tot veroordeling van alle mensen leidde, zo leidt Christus’ gerechtigheid tot rechtvaardiging van alle mensen. Rechtvaardiging is objectief voltooid in Christus voor de gehele mensheid; de subjectieve toe-eigening volgt in de tagma-fasering. [Jones, Creation’s Jubilee, H5]
Cees Noordzij
Noordzij vermeldt rechtvaardiging in de ordo salutis-keten (Rom. 8:30) maar werkt het als forensisch concept minder uit dan de gereformeerde traditie. Zijn nadruk ligt op de processieve beweging naar verheerlijking.