Definitie
Predestinatie (Grieks: προορίζω proorizo = van tevoren bepalen; Latijn: praedestinatio) is de leer dat God van voor de grondlegging der wereld heeft bepaald wie worden gered of een specifieke taak ontvangen. Het klassieke debat is dat tussen het calvinisme (dubbele predestinatie: sommigen tot heil, anderen tot verdoemenis) en het arminianisme (conditionele predestinatie op grond van Gods voorkennis). In het corpus bieden Jones, Nee/Lee en Noordzij elk een eigen kritisch-constructieve variant.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones herformuleert predestinatie als “eersten gered” vs. “later gered” — God heeft sommigen voorbestemd om deel uit te maken van de eerstelingen (eerste opstanding, Manchild), anderen om later verlost te worden. Niemand is voorbestemd tot eeuwige verdoemenis. Dit is zijn “derde weg” voorbij Calvijn en Arminius. Ef. 1:5 (“voorbestemd tot aanneming als zonen”) verwijst bij hem specifiek naar de eerstelingen. [Jones, Creation’s Jubilee, H11]
Watchman Nee & Witness Lee
Lee beschouwt het predestinatie-debat als een gevaarlijke afleiding van de levende Christus: de kwestie “ben ik uitverkoren?” leidt de gelovige weg van de directe ervaring van Christus als leven. Hij wijst noch het calvinistische noch het arminianische standpunt programmatisch af, maar stelt ze beide buiten de soteriologische focus: de prioriteit is Christus toe-eigenen, niet het predestinatieschema doorrekenen. [Nee/Lee, The Economy of God]
Cees Noordzij
Noordzij verdedigt soevereine verkiezing zonder dubbele predestinatie: God kiest wie welke taak en timing krijgt binnen een universeel-inclusief heilsplan. De verkiezing is tot roeping en verantwoordelijkheid, niet tot exclusieve redding.