Definitie
Boulema (Grieks: βούλημα) betekent “besluit,” “voornemen” of “vastberaden plan.” Tegenover thelema (Gods wens/verlangen) duidt boulema op Gods onweerstaanbaar en definitief besluit — dat wat God heeft voorgenomen en niet kan worden verijdeld. In Jones’ corpus functioneert het onderscheid thelema/boulema als het conceptuele gereedschap om menselijke vrijheid en goddelijke soevereiniteit te verenigen: op het niveau van thelema is er ruimte voor menselijke weerstand; op het niveau van boulema is Gods uiteindelijk doel absoluut zeker.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones baseert het onderscheid op Rom. 9:19 (“wie heeft zijn wil [boulema] weerstaan?”) versus 1 Tim. 2:4 (“die wil [thelema] dat alle mensen worden gered”). Farao weerstond Gods thelema (zijn verlangen dat Farao Hem zou gehoorzamen), maar kon Gods boulema niet weerstaan — zijn verharding diende Gods soeverein doel. Voor Jones levert dit de sleutel op tot zijn restaurationisme: Gods boulema dat alle dingen worden hersteld (ἀποκατάστασις) zal onherroepelijk worden gerealiseerd, ook al kunnen mensen tijdelijk Gods thelema weerstaan. [Jones, Creation’s Jubilee, H11]
Herkomst
Βούλημα stamt van het werkwoord boulomai (willen, besluiten, voornemen) dat in klassiek Grieks een sterker wilsbesluit uitdrukt dan thelō. In de LXX en het NT is boulomai soms verwisselbaar met thelō, maar in filosofisch en juridisch gebruik is het onderscheid — vaste intentie versus open wens — bewaard gebleven.