Definitie
Thelema (Grieks: θέλημα) betekent “wil” in de zin van wens, verlangen of intentie. In de Bijbel verwijst θέλημα doorgaans naar Gods uitgedrukte wil of verlangen — wat God wenst dat geschiedt. Jones onderscheidt het van boulema (βούλημα): thelema is het niveau van Gods wens en verlangen, dat in beginsel door menselijke ongehoorzaamheid kan worden tegengestaan, terwijl boulema Gods soeverein besluit is dat onherroepelijk ten uitvoer wordt gebracht.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones werkt het thelema/boulema-onderscheid uit als sleutel voor zijn soteriologie van universele verlossing én menselijke verantwoordelijkheid. Gods θέλημα is dat alle mensen worden gered (1 Tim. 2:4: “die wil dat alle mensen worden gered”). Dat dit verlangen soms lijkt gefrustreerd (Farao, Esau), verklaart Jones vanuit het onderscheid: op het niveau van thelema staat God toe dat mensen zijn wil weerstaan; op het niveau van boulema (Gods vastberaden besluit) zal Hij uiteindelijk “zijn wil aan alle mensen opleggen.” Dit maakt thelema tot de categorie waarbinnen menselijke vrijheid en oordeel hun plaats hebben. [Jones, Creation’s Jubilee, H11]
Herkomst
Θέλημα stamt van het werkwoord thelō (willen, wensen). In klassiek Grieks duidt het op een verlangen dat niet noodzakelijk wordt gerealiseerd. In het NT is het de standaardterm voor Gods wil (Matt. 6:10; Ef. 1:11; 1 Tim. 2:4).