Definitie
Augustinus van Hippo (354-430 n.Chr.) is de invloedrijkste kerkvader van het Latijnse Westen, wiens theologie van erfzonde, genade, predestinatie en het eeuwig oordeel de westerse christenheid — zowel rooms-katholiek als protestant — diepgaand heeft gevormd. In het corpus fungeert Augustinus primair als contrast-figuur: zijn leer van dubbele predestinatie (sommigen tot eeuwig leven, anderen tot eeuwige verdoemenis) wordt door Jones bestreden als een misvorming van het bijbelse Gods beeld.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones plaatst Augustinus als de theologische scharnierfiguur die de Latijnse kerk van de apokatastasis heeft afgesneden: “Als God inderdaad het grootste deel van de mensheid had voorbestemd om in een eeuwig vuur te branden, dan zou God waarlijk onrechtvaardig zijn. Slechts weinigen met een sterk gestel hebben dit ooit geloofd, onder wie Augustinus en Calvijn.” Jones erkent Augustinus’ historische invloed maar stelt dat zijn theologie van eeuwige straf een karikatuur van Gods rechtvaardigheid heeft gecreëerd, die op zijn beurt de reactie van het arminianisme uitlokte — een tegenreactie die het probleem niet oploste. [Jones, Creation’s Jubilee, H11]