Definitie
Wedergeboorte (Grieks: ἀναγεννάω anagennao, παλιγγενεσία palingenesia) is de heilsdaad waardoor de gelovige door de Geest van God wordt “opnieuw geboren” — als begin van het nieuwe leven in Christus. Het corpus is het eens over de realiteit van de wedergeboorte maar verdeeld over haar betekenis als eindpunt of als beginpunt: voor Nee/Lee is het nadrukkelijk het begin, niet het einde; voor Warnock is het een echte maar onvolwassen geboorte; voor Noordzij is het een wordingsproces, geen eenmalig moment.
Gebruik in het corpus
Watchman Nee & Witness Lee
Wedergeboorte is het beginpunt van de heilsreis, niet het eindpunt. “Saved” betekent voor Lee: gered uit Egypte (gevrijwaard van de straf), maar nog niet ingetreden in het Land. De wedergeboorte geeft toegang tot het leven van de Geest; het hele heilstraject dat volgt (toe-eigening van de all-inclusive Christus) gaat aan de eigenlijke bestemming vooraf. Het Lam is niet gelijk aan de all-inclusive Christus. [Nee/Lee, The All-inclusive Christ]
George Warnock
Warnock beschrijft de wedergeboorte als een echte maar onontwikkelde geboorte: “Onze wedergeboorte door de Geest, hoe oprecht ook, heeft zich nog niet ontwikkeld tot volwassenheid … zoals het zaad dat door de bloem wordt voortgebracht, of het ei dat door de vogel wordt gelegd.” De potentie van het nieuwe leven is er, maar de volle maturiteit van de wedergeboorte wordt pas bereikt in de Loofhuttenfeest-fase. [Warnock, The Feast of Tabernacles, H7]
Cees Noordzij
Noordzij benadrukt het procesmatige karakter van anagennao: de wedergeboorte is een wordingsproces analogisch aan de zwangerschap en geboorte van Maria. Het is niet één moment maar een reeks van geestelijke stappen die de gelovige naar volle zoonschap leidt.