wedergeboorte
Definitie
Wedergeboorte (Grieks: ἀναγεννάω anagennao, παλιγγενεσία palingenesia) is de heilsdaad waardoor de gelovige door de Geest van God wordt “opnieuw geboren” — als begin van het nieuwe leven in Christus. Het corpus is het eens over de realiteit van de wedergeboorte maar verdeeld over haar betekenis als eindpunt of als beginpunt: voor Nee/Lee is het nadrukkelijk het begin, niet het einde; voor Warnock is het een echte maar onvolwassen geboorte; voor Noordzij is het een wordingsproces, geen eenmalig moment.
Gebruik in het corpus
Watchman Nee & Witness Lee (KOL)
Nee/Lee definiëren wedergeboorte als het ontstaan van het nieuwe leven door Gods Geest; geen moraal-verbetering, maar ontfermende goddelijke interventie waarin Gods leven in de menselijke geest geplant wordt.
Twee redenen voor noodzaak:
Nee/Lee onderscheiden twee dimensies waarom wedergeboorte noodzakelijk is:
Ten eerste, vanuit het lagere aspect, is wedergeboorte noodzakelijk omdat ons leven corrupt en kwaad is geworden (Jer. 17:9; Rom. 7:18). Maar dieper nog: zelfs als ons leven niet corrupt was, zouden we nog steeds wedergeboren moeten worden, omdat ons menselijk leven alleen een geschapen leven is, niet Gods ongeschapen leven.
De tweede reden toont Nee/Lee’s diepte: redding is niet moraal-herstel, maar ontfermingsdoeleinde van God — het is Gods plan dat mens van Gods ongeschapen leven deelachtig wordt.
Hoe wedergeboorte plaatsvindt:
Wanneer een mens het Evangelie hoort of het woord der Schrift leest, werkt Gods Geest in hem en veroorzaakt hij dat hij voelt dat hij heeft gezondigd en corrupt is… Zodra hij de Heere als zijn Verlosser ontvangt, treedt Gods Geest in zijn geest en plant hij Gods leven erin, waardoor hij wedergeboren wordt.
Dit is een coöperatief werk van God en mens: God werkt door Geest; mens reageert door berouw en geloof.
Drie vruchten van wedergeboorte:
Wedergeboorte maakt mannen tot kinderen van God… Wedergeboorte maakt mannen tot een nieuwe schepping… Wedergeboorte maakt mannen tot één geest met God (1 Korintiërs 6:17).
Deze drie zijn constitutief voor wat christendom betekent in Nee/Lee-zin: relatie (kinderschap), natuur (nieuwe schepping), eenheid (één geest met God).
Wedergeboorte van de geest specifiek:
Nee/Lee leggen nadruk op de menselijke geest:
Oorspronkelijk was onze geest dood, maar op het moment dat wij geloofden, raakte Gods Geest onze geest aan; dus kreeg onze geest Gods leven en werd levend gemaakt.
Dit onderscheidt hun leer: wedergeboorte gebeurt niet in ziel (intellect, emotie, wil) maar in geest—in het allerdiepste, meest contactable-deel met God. De ziel transformeert daarna, maar wedergeboorte zelf is zaak van geest.
George Warnock
Warnock beschrijft de wedergeboorte als een echte maar onontwikkelde geboorte: “Onze wedergeboorte door de Geest, hoe oprecht ook, heeft zich nog niet ontwikkeld tot volwassenheid … zoals het zaad dat door de bloem wordt voortgebracht, of het ei dat door de vogel wordt gelegd.” De potentie van het nieuwe leven is er, maar de volle maturiteit van de wedergeboorte wordt pas bereikt in de Loofhuttenfeest-fase. [Warnock, The Feast of Tabernacles, H7]
Uit Seven Lamps of Fire (SLF) verduidelijkt Warnock het verschil tussen het “oude kruis” en het “nieuwe kruis” — een onderscheid dat rechtstreeks betrekking heeft op wat wedergeboorte betekent. Het oude kruis “doodde de zondaar” (doodde het oude zelf definitief); het nieuwe kruis “frustreert hem slechts” (verdraait het zonder het werkelijk te doden). Ware bekering is het sterven van het oude zelf, niet slechts gedragsaanpassing. De apostel schrijft: “Ik ben met Christus gekruisigd; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij” (Gal. 2:20). Deze werkelijke dood en opstanding van het oude in het nieuwe is de kern van wedergeboorte — niet slechts een juridische toerekening maar een werkelijk levensproces. [Warnock, Seven Lamps of Fire, SLF]
Cees Noordzij
Noordzij benadrukt het procesmatige karakter van anagennao: de wedergeboorte is een wordingsproces analogisch aan de zwangerschap en geboorte van Maria. Het is niet één moment maar een reeks van geestelijke stappen die de gelovige naar volle zoonschap leidt.