Definitie
Restaurationisme is de theologische positie die stelt dat God uiteindelijk alle mensen (en mogelijk alle geestelijke wezens) zal herstellen en met Zichzelf verzoenen, maar dit herstel verbindt aan een werkelijk oordeel en louteringsproces — en daarin onderscheidt van het universalisme. De straf voor zonde is reëel maar tijdelijk en corrigerend van aard, niet eeuwig en punitief zonder doel. De term functioneert in dit wiki als huisstijlterm voor de positie die het corpus domineert.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones maakt het onderscheid tussen restaurationisme en universalisme programmatisch: “God is niet als een rechter die gedwongen is iedereen vrij te laten omdat de jury het bij het verkeerde eind had. Hij is meer als een Vader die zijn kinderen tuchtigt totdat zij leren wat goed is.” Universalisme in Jones’ kritiek negeert het oordeel; restaurationisme erkent het. Christus redt als rechtvaardige Rechter die straft én herstelt. Jones hanteert “Restoration of All Things” als zijn preferred term, afgeleid van Hand. 3:21. [Jones, The Restoration of All Things, H2]
Cees Noordzij
Noordzij benadert restaurationisme vanuit de scheppingstheologie: de schepping zelf zucht en wacht op haar bevrijding (Rom. 8:18-25). Zijn restaurationisme is kosmisch van scope — niet alleen individuen maar de gehele kosmos wordt hersteld — en procesmatig: de apokatastasis is geen kosmische reset maar een eschatologische maturering.
Herkomst
“Restaurationisme” als term is in het Nederlands gevormd naar het patroon van andere -isme-namen voor theologische posities. De Engelse tegenhanger restorationism heeft dezelfde oorsprong. De term restoratianisme of restoratianistisch bestaat niet in het Nederlands en moet worden vermeden (zie normen §3).