Definitie (huisstijl)
Humiliatio Christi (Latijn: “vernedering van Christus”) is de dogmatische term voor de vernedering van de eeuwige Zoon in zijn menswording, aardse leven, lijden, sterven en begrafenis — de eerste fase in de tweevoudige staat (status duplex) vóór de verhoging (exaltatio) in opstanding, hemelvaart en troonsbestijging. De term is afkomstig uit de lutherse en gereformeerde dogmatiek maar functioneert breder als beschrijving van Christus’ afdaling in de menselijke conditie.
Op apokatastasis.wiki heeft humiliatio Christi een bijzondere invulling via Warnock: de vernedering is niet slechts een soteriologisch heilsfeit maar de ontologische zelfopenbaring van wie God wezenlijk is. God openbaart via de humiliatio zijn ware karakter — zachtmoedig, ootmoedig en mededogend.
Gebruiksvarianten per auteur
Warnock
Warnock wijdt het centrale hoofdstuk van The Hyssop — “Incarnation — The Humiliation of God” — aan de gedachte dat de menswording Gods grootst mogelijke zelfontlediging is. De hyssop (een laag, gewoon kruidje) dient als christologisch symbool:
“Ware grootheid staat niet apart, hoog boven het gewone. Ware grootheid is altijd verbonden met ootmoed, zwakheid, onbeduidendheid en laagheid. Dat is waarom de grote en machtige God van het universum die alles heeft geschapen, niet voor altijd hoog en verheven in de hemelen kon blijven. Hij moest neerdalen en zichzelf tonen zoals Hij werkelijk is: want God de Vader, wonende in zijn eigen Zoon in al zijn volheid, heeft zichzelf werkelijk geopenbaard zoals Hij werkelijk is: zachtmoedig, ootmoedig en meedogend.”
[Warnock, The Hyssop that Springeth Out of the Wall, hyssop2.html]
Warnock plaatst de humiliatio in een reeks goddelijke zwakheidsstrategieën (ark van Noach, Mozes in het biezen mandje, Gideons driehonderd). De kruisdood is hiervan het hoogtepunt:
“Wat een stank was het in de neusgaten van mensen toen zij de Zoon van God zagen sterven de dood van een misdadiger op de heuvel van Golgotha! Maar God keek die dag neer en rook een ‘aangename geur’ van dit, het enige brandoffer dat zijn hart werkelijk heeft verblijd.”
[Warnock, The Hyssop, hyssop1.html]
De humiliatio is bij Warnock geen anomalie in Gods handelen maar zijn meest authentieke zelfopenbaring: God is altijd al de God die via het zwakke en geringe het grote bereikt.
Jones
Jones benadert de humiliatio via het type van Juda: de Leeuw moest sterven om zijn troon te verdienen. Het sterfwerk van de eerste komst is de noodzakelijke weg via vernedering naar de verheerlijking van de tweede komst:
“Hij verkocht alles wat Hij had — dat wil zeggen, Hij legde zijn hemelse heerlijkheid af en kwam als een eenvoudig mens naar de aarde, en gaf uiteindelijk zijn eigen leven om zijn volk van hun zonden te redden.”
[Jones, The Laws of the Second Coming, Hfst. 11]