Egypte
Definitie
In de Bijbelse heilsgeschiedenis staat Egypte primair voor de plaats van slavernij uit Exodus 1–12 waaruit God Israël verlost. In typologische hermeneuse wordt Egypte echter verder gebruikt als symbool voor slavernij aan het natuurlijke, zelf-gericht leven dat buiten Gods heerschappij opereert. De bevrijding uit Egypte prefigureert de bevrijding uit de zonde en de macht van het vlees.
Gebruiksvariant per auteur
Noordzij
Noordzij gebruikt Egypte allegorisch als type van de “slavernij van het vlees” in de soteriologische werkelijkheid. Dit is geen willekeurige symboliek maar een geestelijke herkenning van wat verlossing werkelijk betekent.
God wil onze verlossing, onze bevrijding van de macht van het vlees, om Hem te gaan dienen in geest en waarheid. [Noordzij, Brood en Wijn, b9]
In Paulus’ terminologie staat “vlees” (sarx) voor het zelf-gericht, zelf-voorzienende leven dat los van God opereert. Net zoals Israël in Egypte slaven waren van Farao’s macht en niet vrij waren hun eigen weg te gaan, zijn mensen zonder Christus slaven van hun eigen vlees-begeerten. Egypte symboliseert dus niet allereerst een geografische plaats, maar een geestelijke toestand: de staat van onderwerping aan het natuurlijke begeerteleven.
De bevrijding uit Egypte bereikt haar vervulling in Christus, die ons bevrijdt uit deze slavernij:
Jezus, het Pascha-lam, is de Weg naar het ware beloofde land, het Koninkrijk der hemelen. [Noordzij, Brood en Wijn, b9, naar Hebr. 10:19-23]
Net zoals fysiek Israël uit Egypte moest gaan om naar Kanaäns beloofde land te komen, moeten gelovigen uit de “Egypte” van vlees-begeerte bevrijden om het koninkrijk der hemelen (de geestelijke werkelijkheid) in te gaan. Dit proces is niet eenmalig maar voortdurend: elk moment weer te kiezen voor bevrijding in Christus in plaats van terugval in vlees-slavernij.