Definitie
Soteriologie (van Grieks σωτηρία + -logie) is de theologische discipline die zich bezighoudt met de verlossing: de grond, de reikwijdte, de orde en het doel van Gods heilshandelen. Zij omvat deelthema’s als rechtvaardiging, heiligmaking, verzoening, wedergeboorte, predestinatie en eschatologische voltooiing. Als disciplinenaam is het neutraal; de inhoudelijke posities van de onderscheiden auteurs lopen sterk uiteen.
Gebruik in het corpus
Alle vijf auteurs bewegen zich in het domein van de soteriologie, maar hun soteriologische kaders zijn radicaal onderscheiden: Bullinger benadrukt het monergistische heilsinitiatief van God (σωτηρία = 5²); Jones construeert een universeel-restaurationistische soteriologie op basis van apokatastasis; Nee/Lee centreert de soteriologie op Gods economie (oikonomia) en de progressieve toe-eigening van de all-inclusive Christus; Noordzij bouwt de soteriologie op rond huiothesia (zoonschap) als eindbestemming; Warnock ontwikkelt een soteriologie in drie progressieve feestmomenten (Pascha → Pinksteren → Loofhuttenfeest).