Definitie
Soteria (Grieks: σωτηρία) is het Nieuw-Testamentische hoofdwoord voor “heil,” “redding” of “zaligheid.” Het woord omvat de gehele reikwijdte van Gods heilswerk: bevrijding van zonde en dood, herstel van de relatie met God, en eschatologische volkomenheid. Als titel van de theologische discipline soteriologie vormt het de moederterm voor alle deelthema’s in het corpus.
Gebruik in het corpus
E.W. Bullinger
Bullinger verbindt σωτηρία aan zijn numerologische exegese: het getal 5 vertegenwoordigt genade, en 5² = 25 = σωτηρία. Zo lukt het hem een directe isomorfie te construeren tussen het getal van genade en de woordwaarde van heil in de Griekse getallenwaarden. Dit functioneert binnen zijn bredere betoog dat verlossing een zuiver goddelijk initiatief is: σωτηρία heeft het kwadratische getal van genade, wat symboliseert dat het heil “genade op genade” is. God noemt Zichzelf de enige Verlosser (Jes. 43:10-11), een aanspraak die voor Bullinger het monergistische karakter van σωτηρία bevestigt. [Bullinger, Number in Scripture, H25-analyse]
Herkomst
Σωτηρία stamt van sōzō (redden, bewaren, helen) + het nominaliserend suffix -ία. In de Griekse wereld werd het woord breed gebruikt voor politieke en medische redding; in de Septuaginta en het NT versmalt het tot de specifiek-soteriologische betekenis van bevrijding door Gods handelen.