Apokatastasis.wiki

EN · English

Apokatastasis.wiki

10 minuten leestijd

Stephen Jones — Triniteitsleer

b1 — Creation’s Jubilee

Economische triniteit via drie tijdperken

Jones beschrijft op het “corporate level” (Level Two) drie opeenvolgende bedelingen/kerken die elk overeenkomen met één van de drie grote feesten van Israël:

“De Pascha-tijdperk Kerk, of het Koninkrijk, begon met Mozes bij dat eerste Pascha, toen Israël uit Egypte trok. […] Het was een tijdperk waarin de Heilige Geest BIJ het volk was, maar niet IN hen.”1 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

“De tweede Kerk is de Pinksteren-tijdperk Kerk, die zeven weken na Jezus’ opstanding begon, toen de Geest van God werd uitgestort op de Pinksterdag. Op deze dag vernieuwde God het Koninkrijk door het grotere kracht te geven en de Heilige Geest in het volk te plaatsen.”2 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

“De derde Kerk is de Loofhutten-tijdperk Kerk. Aan het begin van dit tijdperk zal God de volheid van Zijn Geest uitstorten op de overwinnaars.”3 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

Interpretatie: Jones structureert de heilsgeschiedenis in drie opeenvolgende bedelingen die corresponderen met drie modi van aanwezigheid van de Geest: BIJ (Pascha-era), IN (Pinksteren-era), VOLLEDIG (Loofhutten-era). De drie feesten corresponderen functioneel met de drie trinitarische Personen als historische handelende instanties — maar Jones gebruikt geen expliciete trinitarische terminologie hiervoor.

Geest BIJ / IN / VOLLEDIG

Jones werkt de driefasige Geest-aanwezigheid ook uit via het beeld van Noachs duif (Appendix 2):

“Het feit dat Noach de duif drie keer uitzond, spreekt van de drie keer dat de Heilige Geest in de loop der geschiedenis op aarde gezonden zou worden.”4 — Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 2

“De eerste gelegenheid spreekt van het eerste Pinksteren van het Oude Verbond aan de voet van de berg Sinaï onder Mozes’ bediening. De Heilige Geest werd gezonden, maar het volk vluchtte uit vrees […]. De ‘duif vond geen rust’ temidden van de zee van mensen.”5 — Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 2

“De tweede gelegenheid spreekt van het Nieuwe Verbond bij het grote Pinksteren in het tweede hoofdstuk van Handelingen. De ‘duif’ had in dit geval een enkele olijftak gevonden in de persoon van Jezus. […] Toch was dit slechts een klein deel van de belofte, evenals een olijftak slechts een klein stukje van de olijfboom was.”6 — Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 2

“De derde gelegenheid spreekt van de onbeperkte vervulling, wanneer de Geest zal worden uitgestort op alle vlees. Het zal de grotere uitstorting zijn, waarvan de vorige slechts een ‘onderpand’ was. Eenmaal gezonden, zal de duif niet terugkeren naar de ark, die haar bewegingen had beperkt. Zijn heerlijkheid zal de aarde bedekken zoals de wateren de zee bedekken (Hab. 2:14).”7 — Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 2

Aanvullend via Hoofdstuk 6:

“Pinksteren gaf ons slechts een ‘onderpand’ van de Geest, een aanbetaling, in plaats van de volheid. De NASV noemt het een ‘pledge’ (waarborg). Efeziërs 1:13 en 14 zegt: […] ‘die gegeven is als een onderpand van onze erfenis, met het oog op de verlossing van Gods eigen bezit.‘”8 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

Interpretatie: Jones onderscheidt drie kwalitatief verschillende niveaus van aanwezigheid van de Geest. De terminologie BIJ/IN/VOLLEDIG is redactioneel samenvattend; Jones’ eigen formuleringen zijn “with,” “within,” en “fullness.” Dit sluit aan bij de economische triniteit: de Geest handelt historisch in drie fasen.

Drie oogsten als trinitarische structuur

Jones stelt dat de drie oogstfeesten (gerst/Pascha, tarwe/Pinksteren, druiven/Loofhutten) corresponderen met drie opeenvolgende groepen mensen die worden opgewekt (“squadrons”):

“Paulus zegt in 1 Korinthe 15:23: ‘Maar een iegelijk in zijn orde [tagma, of squadron]: de eersteling Christus, daarna die van Christus zijn, in Zijn toekomst.’ […] Paulus zegt dat wij in drie squadrons zullen worden opgewekt.”9 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

“Het eerste ‘squadron’ dat uit de doden wordt opgewekt zijn de gerst-Overwinnaars; het tweede is de Kerk in het algemeen, de tarweoogst.”10 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

“Drie Niveaus van Vervulling. De feestdagen van Israël profeteren op drie niveaus. Niveau Een is het individuele persoonlijke niveau. […] Het Feest van Pascha wordt in ons vervuld door onze rechtvaardiging door geloof […]. Het Feest van Pinksteren is de volgende stap […] onze heiliging. Het Feest van Loofhutten is de laatste stap […] de volheid van de Geest en brengt ons volledig in de belofte van volmaaktheid.”11 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

Interpretatie: De drie-niveaus-structuur (individueel/corporatief/kosmisch) weerspiegelt een trinitarische heilslogica. Jones koppelt de drie feesten echter niet expliciet aan Vader, Zoon en Geest als afzonderlijke Personen.

Vader-Zoon eschatologie (1 Kor. 15:28)

Jones citeert uitgebreid 1 Kor. 15:24-28 als climax van de derde oogst (druiven):

“Daarna komt het einde, wanneer Hij het Koninkrijk overgeeft aan de God en Vader, wanneer Hij alle heerschappij en alle macht en kracht heeft tenietgedaan. […] En wanneer Hem alle dingen onderworpen zullen zijn, dan zal ook de Zoon Zelf onderworpen zijn aan Dien, Die Hem alle dingen onderworpen heeft, opdat God zij alles in allen.”12 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6 (citaat 1 Kor. 15:24-28 NASB)

Jones’ commentaar:

“Pas wanneer de dood zelf uit het geschapen universum verbannen is, zal God alles in allen zijn.”13 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 6

Jones presenteert ook Gregorius van Nyssa’s uitleg van 1 Kor. 15:28:

“Wanneer wij allen vrij zijn van het kwaad in navolging van de eerstelingen, dan zal de gehele massa van onze natuur worden vermengd met de eerstelingen, en zullen wij volledig één lichaam worden dat de heerschappij aanvaardt van het goede en van dat alleen. Zodat het hele lichaam van onze menselijke natuur zal worden vermengd met de goddelijke en niet-samengestelde natuur; en daarin zal in ons worden volbracht wat de onderwerping van de Zoon wordt genoemd — want de onderwerping die in zijn lichaam is gevestigd, wordt terecht aan hem toegeschreven, die deze genade van onderwerping in ons effectief maakt.”14 — Gregorius van Nyssa, geciteerd in Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 3, §42

Jones’ noot bij §37:

“[NOOT: Gregorius verschilt hier van ons standpunt doordat hij 1 Kor. 15:23 zo interpreteert dat Christus de Eersteling is, gevolgd door ‘Paulus’ als voorbeeld van degenen die van Christus zijn ‘bij de wederkomst.’ Gregorius, een Griek, was kennelijk enigszins bekend met de feestdagen van Israël en hoe deze van toepassing zijn op deze opstandingen.]”15 — Jones, Creation’s Jubilee, Appendix 3

Interpretatie: Jones onderschrijft de universalistische lezing van “God may be all in all” als eschatologisch einddoel. De “onderwerping van de Zoon” wordt pneumatologisch uitgelegd via Gregorius: de Zoon-in-zijn-lichaam (de gemeente) wordt volledig onderworpen wanneer alle mensen zijn gereinigd. Functioneel een economisch-trinitarische eschatologie: de Vader is de eindbestemming, de Zoon het middel, de Geest het instrument van progressieve heiliging.

Originele citaten (Engelse bron)

Footnotes

  1. “The Passover-Age Church, or Kingdom, began with Moses at that first Passover, when Israel came out of Egypt. […] It was an era where the Holy Spirit was WITH the people, but not IN them.” ↩

  2. “The second Church is the Pentecostal-Age Church, which began seven weeks after Jesus’ resurrection, when the Spirit of God was sent on the day of Pentecost. On this day God renewed the Kingdom by giving it greater power and placing the Holy Spirit within the people.” ↩

  3. “The third Church is the Tabernacles Age Church. At the beginning of this age God will pour out the fullness of His Spirit upon the overcomers.” ↩

  4. “The fact that Noah sent the dove out three times speaks of the three times that the Holy Spirit was to be sent into the earth in history.” ↩

  5. “The first occasion speaks of the first Pentecost of the Old Covenant at the foot of Mount Sinai under Moses’ administration. The Holy Spirit was sent, but the people fled in fear […]. The ‘dove found no rest’ amidst the sea of people.” ↩

  6. “The second occasion speaks of the New Covenant at the great Pentecost in the second chapter of Acts. The ‘dove’ in this case had found a single olive sprout in the person of Jesus. […] Yet this was only a tiny portion of the promise, even as an olive sprout was only a little piece of the olive tree.” ↩

  7. “The third occasion speaks of the unlimited fulfillment, when the Spirit shall be poured out upon all flesh. It shall be the greater outpouring, of which the previous one was only an ‘earnest.’ Once sent, the dove shall not return to the ark, which had limited its movements. His glory shall cover the earth as the waters cover the sea (Hab. 2:14).” ↩

  8. “Pentecost gave us only an ‘earnest’ of the Spirit, a downpayment, rather than the fullness. The NASV calls it a ‘pledge.’ Ephesians 1:13 and 14 says, […] ‘who is given as a pledge of our inheritance, with a view to the redemption of God’s own possession.‘” ↩

  9. “Paul says in 1 Corinthians 15:23, ‘But each in his own order [tagma, or squadron]: Christ the first fruits, after that those who are the Christ’s at His coming.’ […] Paul is saying that we will be raised in three squadrons.” ↩

  10. “The first ‘squadron’ to be raised from the dead are the barley Overcomers; the second is the Church in general, the wheat harvest.” ↩

  11. “Three Levels of Fulfillment. The feast days of Israel prophesy on three levels. Level One is the individual personal level. […] The Feast of Passover is fulfilled in us by our justification by faith […]. The Feast of Pentecost is the next step […] our sanctification. The Feast of Tabernacles is the final step […] the fullness of the Spirit and brings us fully into the promise of perfection.” ↩

  12. “Then comes the end, when He delivers up the kingdom to the God and Father, when He has abolished all rule and all authority and power. […] And when all things are subjected to Him, then the Son Himself also will be subjected to the One who subjected all things to Him, that God may be all in all.” ↩

  13. “Only when death itself is banished from the created universe will God be all in all.” ↩

  14. “When we all are free of evil in imitation of the first-fruits, then the whole mass of our nature will be commingled with the first-fruits and we shall become completely one body which accepts the lordship of the good and of that alone. So that the whole body of our human nature will be commingled with the divine and uncompounded nature; and therein will be achieved in us what is called the subjection of the Son — for the subjection which is established in his body is being rightly ascribed to him who makes this grace of subjection effective in us.” ↩

  15. “[NOTE: Gregory here differs from our point of view in that he interprets 1 Cor. 15:23 to mean that Christ is the Firstfruits, followed by ‘Paul’ as an example of those who are Christ’s ‘at the advent.’ Gregory, being a Greek, was apparently somewhat familiar with Israel’s feast days and how they apply to these resurrections.]” ↩

Grafiekweergave

Backlinks