Definitie
Geweten (Grieks: συνείδησις, suneidēsis) is het innerlijk zelfbewustzijn van schuld en schuldeloosheid. In de theologie fungeert het geweten als de innerlijke rechter die een handeling toetst aan een norm — hetzij de wet, hetzij God zelf. In het corpus van George Warnock neemt het geweten een bijzondere hamartologische positie in: vergeving van zonde is onvoldoende als het geweten daarbij niet ook wordt gereinigd. Hebr. 9:13-14 fungeert als sleuteltekst: het bloed van Christus “reinigt ons geweten van dode werken om de levende God te dienen.”
Gebruik in het corpus
George Warnock
Warnock stelt dat de Kerk structureel te weinig heeft geweten van echte gewetensreiniging: “Vergeving zonder reiniging laat het geweten nog steeds bezoedeld, en God heeft even voldoende voorzien in de reiniging van het geweten als in het wegnemen van de zonde zelf.” De vijf Levitische offeranden (Lev. 1-5) zijn voor hem typen van het complete reinigingswerk van Christus. Bijzondere aandacht gaat naar het Zondoffer (Lev. 4) en het Schuldoffer (Lev. 5): “Dan komen we bij het Zondoffer en het Schuldoffer. Deze handelen volledig af met onze zonde als overtreding jegens God en de medemens, en zij reinigen en zuiveren het schuldige geweten volledig.”
Warnock citeert Hebr. 9:13-14 als de beslissende belofte: “Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, die door de eeuwige Geest Zichzelf als een smetteloos offer aan God heeft gebracht, ons geweten reinigen van dode werken, om de levende God te dienen?” Hij concludeert dat de Kerk dit reinigingswerk structureel heeft geminimaliseerd: “Er zijn gebieden van reiniging door het ‘water der afzondering’ waarvan wij nog maar weinig weten. Ik geloof dat wij het reinigingswerk van Gods Geest in ons leven sterk hebben geminimaliseerd en beperkt.” [Warnock, The Hyssop that Springeth Out of the Wall, hyssop2b.html]