Definitie (huisstijl)
De doop van Jezus (Luc. 3:21-22; Matt. 3:13-17; Marc. 1:9-11; Joh. 1:32-34) is het moment waarop Jezus door Johannes in de Jordaan werd gedoopt, de Heilige Geest op Hem neerdaalde als een duif en een stem uit de hemel sprak: “Jij bent mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik welbehagen heb.” Op apokatastasis.wiki is de doop christologisch geladen als inauguratie van het drievoudig ambt: de zalving van de Geest maakt Christus tot profeet (in de lijn van Mozes, Deut. 18:15), priester (naar de orde van Melchizedek, Ps. 110:4) en koning (Davidstelg, 2 Sam. 7:12-14).
De doop markeert tevens het begin van Jezus’ openbare voortgaande kenosis: na 30 jaar verborgen leven in Nazareth inaugureert dit moment het publieke heilswerk.
Gebruiksvarianten per auteur
Noordzij
Noordzij identificeert de doop als het zalvingsmoment tot het volledige drievoudig ambt en verbindt de hemelse verklaring aan de profetische, priesterlijke en koninklijke dimensie van Jezus’ roeping:
“Toen zalfde de Vader Hem tot ware Koning en Hogepriester en verklaarde: ‘Jij bent mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik welbehagen heb’ (Luc. 3:21-22). Wat een rijkdom! Koning, Hogepriester, Zoon van de levende God!”
[Noordzij, Mozes en de weg tot zoonschap, §48]
Het profetisch ambt verbindt Noordzij aan de vervulling van de Mozes-profetie: de doop inaugureert de bediening van de profeet “zoals Mozes” die Israël naar de vrijheid leidde, maar nu als de Profeet die van boven komt (Joh. 10:3; 12:32).
Bullinger
Bullinger verbindt de jubileumopening van Jezus’ bediening — de lezing van Luc. 4:18-19, direct volgend op de doop en de verzoeking — met zijn jubileumchronologie: dertig jubeljaren (1500 jaar) leiden van de Exodus naar het moment waarop Christus “het aangename jaar des Heeren” inluidde:
“Dertig jubeleumjaren brengen ons van de Exodus tot de opening van Christus’ bediening, toen Hij, Jes. 61:2 openende, ‘het aangename jaar des Heeren’ verkondigde in een zevenvoudige profetie (zie Luc. 4:18-21).”
[Bullinger, Number in Scripture, Part I, hfst. I]
De doop is bij Bullinger het chronologische en typologische scharnierpunt: het moment waarop het jubileumpatroon van 1500 jaar zijn christologische vervulling bereikt.