dichotomie
Definitie
Dichotomie (van het Griekse διχοτομία, tweedeling) is de antropologische opvatting dat de mens bestaat uit twee delen: lichaam en ziel/geest. In deze visie zijn ziel (psuche) en geest (pneuma) geen wezenlijk onderscheiden faculteiten maar twee aanduidingen van het ene niet-lichamelijke deel van de mens. Dichotomie is de historisch meest gangbare positie in het westerse christendom, verbonden aan figuren als Augustinus en Thomas van Aquino.
De corpus-auteurs van dit wiki verdedigen doorgaans de trichotomie en beschouwen de onderscheiding van ziel en geest als exegetisch noodzakelijk (Hebr. 4:12). Dichotomie wordt in dit corpus niet expliciet bepleit; de term dient als contrastbegrip bij de bespreking van de driedelige mensvisie.
Gebruiksvarianten per auteur
Nee/Lee
Lee wijst de dichotomie impliciet af door Hebr. 4:12 te citeren als bewijs dat ziel en geest wezenlijk onderscheiden zijn:
“De ziel en de geest zijn niet hetzelfde, want deze tekst geeft aan dat zij van elkaar gescheiden kunnen worden. De ziel is de ziel en de geest is de geest, en deze twee moeten gescheiden worden.” [Basic Elements of Christian Life, Vol. 1, hfst. 5]
Voor Lee heeft de dichotomie praktische consequenties: wie ziel en geest vereenzelvigt, kan het geestelijk leven niet goed onderscheiden van het psychologisch-emotionele leven. De wedergeboorte betreft specifiek de menselijke geest (Joh. 3:6); transformatie betreft de ziel (Rom. 12:2); verheerlijking betreft het lichaam (Fil. 3:21). Deze drie onderscheiden stadia vereisen een trichotome structuur.