Definitie
De wederkomst is de verwachting dat Jezus Christus na zijn hemelvaart opnieuw zichtbaar in de geschiedenis zal verschijnen om het finale oordeel te voltrekken, het Koninkrijk te vestigen en de dood te overwinnen. De klassieke belijdenis (Hand. 1:11; Openb. 1:7) spreekt van een letterlijke, zichtbare, lichamelijke terugkeer. In het corpus van dit wiki wordt de wederkomst door Warnock als tweefasig verstaan (geestelijke parousia + lichamelijke verschijning) en door Jones als een langdurig Jozef-werk dat samenloopt met het ontstaan van het Sabbat-Millennium.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones beschrijft de wederkomst als het tweede werk van Christus — een Jozef-werk in tegenstelling tot het eerste werk (het Juda-werk van verlossing): “Jezus komt de tweede keer tot de stammen van Jozef, om zijn geboorterecht — dat zijn Koninkrijk is — veilig te stellen. Zijn tweede werk is een Jozef-werk. Hij komt om het geboorterecht van Jozef te ontvangen, dat een werk van Zoonschap is. Dat werk moet nog worden gedaan.” Jones verwerpt de idee dat de wederkomst één momentieuze verschijning is; het is een gefaseerde processie die samenvalt met de overgang naar het Loofhuttentijdperk. Hij combineert Ez. 37:24 (vereniging van Juda en Jozef) en Mic. 5:2 (geboorte in Bethlehem Efrata) als profetisch schema voor de twee werken van Christus. [Jones, Secrets of Time, hfst. 14-15]
George Warnock
Warnock hanteert een tweefasige wederkomst. Fase 1 is een geestelijke visitatie (de parousia als aanwezigheid): Christus openbaart zich door de Geest in de overwinnende heiligen bij de vervulling van het Loofhuttenfeest. Fase 2 is de toekomstige letterlijke en zichtbare verschijning voor alle ogen: “Inderdaad zal er een dag komen waarop de heerlijkheid des Heren de aarde zal bedekken zoals de wateren de zee bedekken; waarop ieder oog Hem zal zien; waarop dezelfde Jezus die ten hemel werd opgenomen, op dezelfde wijze zal terugkomen als zij Hem zagen opgaan. Maar eerst vindt de verschijning van Christus in het midden van Zijn volk door de Geest plaats.” [Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14]
E.W. Bullinger
Bullinger’s eschatologie impliceert een letterlijke wederkomst na de Grote Verdrukking en de val van de vier heidense koninkrijken, consistent met zijn futuristisch-dispensationele kader. Hij werkt dit niet uitgebreid narratief uit maar verankert het getallensymbolisch. [Bullinger, Number in Scripture, Deel I]