Definitie
Het Loofhuttenfeest (Hebreeuws: סֻכּוֹת, Sukkot; ook: “Feest der Inzameling”) is het derde en laatste van de drie grote pelgrimsfeesten van Israël (Lev. 23:33-43; Deut. 16:13-17). Het werd gevierd van de 15e tot de 22e Tisjri (najaar), zeven dagen lang, met op de achtste dag een heilige samenkomst (sjemini atseret). In de typologische eschatologie die door Jones en Warnock wordt verdedigd, vertegenwoordigt het Loofhuttenfeest de derde en finale fase van Gods heilsplan — de eschatologische voltooiing van wat Pascha (verlossing) en Pinksteren (uitstorting van de Geest) begonnen.
Gebruik in het corpus
George Warnock
Warnock’s gehele eschatologie draait om het Loofhuttenfeest als sleutelsymbol. De eerste twee feesten zijn al vervuld: “Twee van de drie jaarlijkse feesten van Israëls aanbidding zijn al vervuld in Christus en zijn Kerk… wij staan nu op de drempel van de vervulling van het laatste jaarlijkse Feest des Heren.” Het Loofhuttenfeest is het “Feest der Inzameling” — de grote eindtijdoogst van zielen — én de Sabbat aller Sabbatten: “Zoals de wekelijkse sabbat het einde was van Israëls werkweek vol moeite en arbeid — zo is het Loofhuttenfeest het einde van de werkweek van de Kerk vol strijd en tumult: het Feest aller Feesten, de Sabbat aller Sabbatten.” De achtste dag wijst op het nieuwe begin na de eschatologische rustperiode. [Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 1 en 11]
Stephen Jones
Jones verbindt het Loofhuttenfeest aan zijn profetische tijdlijn. Via het type van Noachs drie duiven: “Ten slotte stemt het Loofhuttenfeest overeen met Noachs derde duif. Het is de laatste zalving, want het stelt de volheid van de uitgestorte Geest voor, waarbij wij de verlossing van het lichaam zien (Rom. 8:23). Bij deze uitstorting ontvang je de ware erfenis die in Adam verloren ging: het verheerlijkte lichaam.” Het Loofhuttentijdperk duurt duizend jaar — het Sabbat-Millennium. Bovendien is het Loofhuttenfeest de geboortedag van het Mannelijk Kind (de manifeste zonen Gods): “De aarde is nu wettelijk in staat een derde keer bezwangerd te worden — en deze keer zal de aarde het Mannelijk Kind voortbrengen, het gezamenlijke lichaam van de Zonen Gods die geestelijk zijn volmaakt.” [Jones, Secrets of Time, hfst. 3, 11, 15]