Definitie
Hades (Grieks: ᾅδης) en Sheol (Hebreeuws: שְׁאוֹל) zijn de bijbelse termen voor het dodenrijk — de verblijfplaats van de doden tussen overlijden en opstanding. In het OT verwijst Sheol naar de plaats waar alle gestorvenen neerdalen, rechtvaardig en onrechtvaardig (Ps. 89:49; Pred. 9:10). In het NT is Hades het rijksdomein van de dood, gepersonifieerd als tegenstander die door Christus wordt overwonnen (Openb. 1:18; 20:14). In Luk. 16:23 heeft Hades een compartiment waar de rijke man in vlammende pijn verkeert, tegenover de schoot van Abraham — een passage die door sommigen letterlijk en door anderen parabolisch wordt uitgelegd.
Hades en Sheol worden in het NT onderscheiden van Gehenna (het dal van Hinnom) als de definitieve bestemming der goddelozen, al worden de grenzen in populair gebruik vervaagd.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones onderscheidt Hades nauwkeurig van Gehenna en de vuurpoel. In zijn eschatologie is Hades de tussentoestand — de verblijfplaats van ongeredde overledenen vóór het grote witte troonsoordeel (Openb. 20:11-15). Na het oordeel worden Hades én de dood zelf in de vuurpoel geworpen (“de tweede dood”), wat voor Jones betekent dat Hades een tijdelijke tussentoestand is, geen eeuwig verblijf. Dit fundeert zijn apokatastasis-leer: het doel van Hades en het uiteindelijke oordeel is loutering en herstel, niet eindige straf. Jones’ behandeling van Hades sluit aan bij zijn leer van de correctieve godsoordelen.