Definitie
Annihilationisme (ook wel conditionalisme of sterfelijkheidsconditionalisme) is de eschatologische positie die leert dat de goddelozen na het laatste oordeel niet eeuwig bewust worden gestraft maar ophouden te bestaan. Twee varianten worden onderscheiden: (1) onmiddellijk annihilationisme: de niet-verlosten worden bij de dood of het oordeel vernietigd; (2) conditioneel onsterfelijkheidsisme: alleen de verlosten ontvangen onsterfelijkheid; de rest sterft definitief. Annihilationisme verschilt van het universalisme (alle mensen worden uiteindelijk gered) en van de leer van eeuwige bewuste straf.
Bijbelse grondplaatsen die worden aangevoerd: Ps. 37:10,20; Matt. 10:28 (“vrees Hem die ziel én lichaam kan doden”); Joh. 3:16 (“niet verloren gaan”); 2 Tess. 1:9 (“eeuwig verderf”). Historisch verdedigd door Tyndale, en in moderne tijd door Clark Pinnock, John Stott en Edward Fudge.
Gebruik in het corpus
Geen van de vijf corpusauteurs neemt een expliciet annihilationistisch standpunt in. Jones en Noordzij verdedigen het universalisme (apokatastasis), wat annihilationisme uitsluit. Warnock veronderstelt een letterlijk eindoordeel maar behandelt de aard van de straf niet systematisch. Bullinger behandelt de vuurpoel en het getal 666 als eschatologische realiteiten maar definieert de bestemming van de goddelozen niet nauwkeurig. Annihilationisme dient in dit corpus als contrastpositie.