avond-en-morgen
Definitie
Avond-en-morgen is de bijbelse scheppingsformule waarmee elk van de zes scheppingsdagen wordt afgesloten (“en het was avond geweest, en het was morgen geweest”; Gen. 1:5,8,13,19,23,31). In het oeuvre van George Warnock — en titelbevend voor zijn boek Evening and Morning (b2) — is deze volgorde de sleutel tot Gods formatieve orde: duisternis gaat altijd vóór het licht, chaos vóór orde, dood vóór opstanding, barheid vóór vruchtbaarheid. Avond-en-morgen is voor Warnock niet slechts een chronologische aanduiding maar een theologisch principe dat de gehele heilsgeschiedenis structureert.
Gebruiksvariant
George Warnock
Warnock’ kernstelling: God werkt altijd van avond naar morgen. Dit is geen ongeluk maar de door God ingestelde scheppingsorde. Lijden, duisternis en winter zijn geen afwijkingen maar de noodzakelijke avond vóór Gods morgen:
“Zo werkt God altijd: van avond naar morgen, van duisternis naar licht, van chaos naar orde, van doodsheid naar vruchtbaarheid. De avond is niet het einde maar het begin van de nieuwe dag. God begon zijn scheppingswerk altijd in de avond.”
(Evening and Morning, H1; Gen. 1:5)
Warnock verbindt de avond-en-morgen-structuur aan de scheppingscycli van de natuur: de seizoenen, de hydrologie, het zaaisel-oogst-principe getuigen allen van dezelfde goddelijke orde:
“De natuur is de eerste bijbel. De zon, de wind, de rivieren gehoorzamen allen aan vaste banen van Waarheid. Zaaitijd en oogst, koude en warmte, zomer en winter — dit alles is Gods getrouwe handhaving van de avond-en-morgen-orde (Gen. 8:22).”
(Evening and Morning, H2)
De noordenwind is voor Warnock het bijbelse beeld van Gods formatieve avond-werk: rauw, koud en dodelijk voor de zachte groei — maar noodzakelijk voor de rijping van de vrucht:
“De noordenwind doet de plant sterven maar bereidt de aarde voor op de zachte zuidenwind. God gaf ook de noordenwind zijn bevel (Ps. 147:16-17). De moeilijkheden in ons leven staan niet buiten Gods bevel maar zijn zelf het werk van zijn handen.”
(Evening and Morning, H3; vgl. Hoogl. 4:16)
Warnock ziet Christus’ dood en opstanding als de meest verheven uitdrukking van het avond-en-morgen-principe: het kruis is de avond; de opstanding is de morgen:
“De grootste avond die ooit was viel op Golgotha. Maar op de derde dag brak de morgen aan — de morgen waarop de dood voor eeuwig verslonden werd in overwinning. Dit is het model voor al Gods werk in en door zijn kinderen.”
(Evening and Morning, H6)