Definitie (huisstijl)
αναστασις (anastasis) is het Griekse NT-woord voor “opstanding.” Het woord verschijnt in twee theologisch gewichtige betekenissen: de historische opstanding van Christus uit de doden (Hand. 2:31; 1 Kor. 15:12-13) en de toekomstige opstanding van de gelovigen (Joh. 5:29; 1 Kor. 15:42-44). Christus’ opstanding is in het NT het fundament en het prototype van de opstanding der gelovigen — hij is “het begin, de eerstgeborene uit de doden” (Kol. 1:18).
Bullinger telde alle vormen van dit woord in het NT en kwamen tot een totaal van 42 (= 6×7) occurrences. Voor zijn numerieke hermeneutiek markeert dit getal de voltooide verlossing: zes als getal van de mens, vermenigvuldigd met zeven als getal van de goddelijke volledigheid.
Gebruiksvarianten per auteur
Bullinger
Bullinger documenteert de totale frequentie van αναστασις als aanwijzing voor de numerieke structuur van het verlossingsplan:
“αναστασις (anastasis) — opstanding: 39 maal; opstanding tot leven (met εκ): 1 maal; de eerste die zou opstaan (met πρωτος εξ): 1 maal; opgestaan: 1 maal. Totaal: 42.”
[Bullinger, Number in Scripture, Part I, hfst. II]
Het getal 42 = 6×7 duidt voor Bullinger op de bestemming van de mensheid (6) zoals door God volledig bestemd (×7). De opstanding is geen toeval maar ingebouwd in de numerieke structuur van de Schrift.
Noordzij
Noordzij leest de opstanding van Christus als kosmisch begin, niet als geïsoleerd historisch feit:
“Jezus’ leven was dus niet een eenmalig solo-gebeuren. Nee, het was het begin van de verrijzenis vanuit de doden (Kol.1:18). Hij is de eerste van de eerstelingen voor God (1Kor.15:23, Jak.1:18) en uiteindelijk ‘de eerstgeborene der ganse schepping’ (Kol.1:15).”
[Noordzij, Mozes en de weg tot zoonschap, §23]
De opstanding inaugureert een universele opstandingswerkelijkheid: Christus als eerstgeborene trekt na zich allen die tot gelijkvormigheid aan zijn beeld bestemd zijn (Rom. 8:29).
Nee/Lee
Lee benadrukt dat Christus door de opstanding zijn mensheid niet aflegde maar er opstandingskracht aan toevoegde:
“Na zijn opstanding deed Christus zijn mensheid niet af om opnieuw uitsluitend God te worden. Christus is nog steeds een mens! En als mens heeft Hij het bijkomende element van het opstandingsleven vermengd met zijn mensheid.”
[Lee, The Economy of God, hfst. 1]