Druiven
De druiven van de oogst worden door Stephen E. Jones aangewezen als type van de derde en laatste opstandingsgroep: de vijanden van Christus die aan het einde van de eeuwen door God worden onderworpen en als wijn gewonnen. Binnen Jones’ drievoudige oogstschema — gerst (overwinnaars), tarwe (gelovigen en ongelovigen), druiven (vijanden) — staat de druivenoogst voor de eschatologische voleinding van 1 Kor. 15:25-28: totdat God “alle vijanden onder Zijn voeten heeft gelegd.” De druiven zijn niet verloren maar vertrapt: uit het oordeel vloeit de wijn van Gods definitieve overwinning.
Bijbelse verankering
| Referentie | Context |
|---|---|
| 1 Kor. 15:22-28 | Drie opstandingsgroepen: Christus als eersteling, daarna de Zijnen, daarna de voleinding |
| Openb. 14:18-20 | De engel met de sikkel maait de druivenoogst af; de wijnpers der gramschap |
| Joël 3:13 | ”Treedt de wijnpers, want zij is vol; de perskuipen lopen over, want hun boosheid is groot” |
| Ps. 110:1 | ”Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gelegd heb als een voetbank voor uw voeten” |
| 1 Kor. 15:25-27 | Christus regeert “totdat Hij alle vijanden onder Zijn voeten heeft gelegd” |
Typologische duiding per auteur
Stephen E. Jones
In Creation’s Jubilee ontwikkelt Jones een uitgebreid drievoudig oogstschema op basis van de drie Israëlitische oogstfeesten: gerst (Pascha/Eerstelingenfeest), tarwe (Pinksteren/Wekenfeest) en druiven (Loofhuttenfeest). Elk oogstproduct is voor hem een type van een specifieke opstandingsgroep, waarbij de druiven de meest uitdagende positie innemen: zij staan voor de vijanden van Christus die niet in de eerste of tweede opstanding opstaan maar pas aan het absolute einde, wanneer God alle vijanden aan Christus onderwerpt.1
Jones definieert de derde groep vanuit de wijnpers-metafoor:
“Zo vertegenwoordigt dit derde squadron de druivenoogst. Om de wijn te verkrijgen, moet God de druiven treden — dat wil zeggen, Hij moet ‘alle vijanden onder Zijn voeten leggen.‘”1
De typologische logica is hier opmerkelijk: het zijn juist de vijanden die de wijnpers moeten doorstaan, maar het einddoel is toch wijn — Gods overwinning, gewonnen uit de onderwerping van het kwaad. Jones verbindt dit met 1 Kor. 15:25-28, waar Paulus schrijft dat Christus regeert “totdat Hij alle vijanden onder Zijn voeten heeft gelegd.” De druiven zijn daarmee niet slechts een oogst die vernietigd wordt, maar een profetisch type van de voleinding van het Koninkrijk: het laatste obstakel — de vijanden — wordt door God definitief weggenomen, en de oogst wordt gewonnen. Dit onderscheidt de druiven-typologie van puur oordeelstheologie: de wijnpers is hard, maar het resultaat (wijn) is positief.
In zijn gedetailleerdere beschrijving van de drie “squadrons” voegt Jones hieraan toe dat de druivenoogst correspondeert met de laatste fase van Gods herstelplan — de fase die pas aanvangt nadat het duizendjarig Rijk (het Loofhuttentijdperk) is voltooid. De eerste opstanding brengt de overwinnaars/gerst voort; de tweede (algemene) opstanding omvat de tarwe-groep van gelovigen en ongelovigen; de druiven zijn degenen die zelfs dan nog niet onderworpen zijn:
“Het eerste ‘squadron’ dat wordt opgewekt […] gezalfde eerstelingen. […] Niet alle christenen zullen in de eerste opstanding worden opgewekt.”1
Hoewel Jones dit citaat in het bijzonder over de gerst-groep zegt, plaatst hij het druiven-type bewust aan het andere uiteinde van het eschatologische spectrum: de uiterste vijanden, de absolute achterhoede. Voor Jones is dit geen reden tot wanhoop maar tot lof: Gods liefde is zo groot dat zelfs de wijnpers dient om de overwinning volledig te voltooien.
Gerelateerde types
- Verbonden: gerst (eerste opstandingsgroep — de overwinnaars)
- Verbonden: tarwe (tweede opstandingsgroep — gelovigen en ongelovigen samen)
- Verbonden: wijnstok (de wijnstok zelf als type van de verbinding met Christus; onderscheiden van de druiven als oogstproduct)
- Via getalsymboliek: 3 (drie oogstgroepen als profetisch patroon)