Definitie
Het Nieuw Jeruzalem is de eschatologische stad beschreven in Openb. 21:1-22:5 — de “heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, die neerdaalt uit de hemel, van God, als een bruid die voor haar man versierd is.” In de letterlijke lezing is Nieuw Jeruzalem een toekomstige hemelse stad die na het millennium op de nieuwe aarde neerdaalt. In de typologisch-geestelijke lezing (Nee/Lee, Noordzij) is Nieuw Jeruzalem een type van de Kerk als Gods finale woonplaats en Koninkrijkscentrum.
Gebruik in het corpus
Witness Lee / Watchman Nee
Nee/Lee verbinden Nieuw Jeruzalem typologisch aan de tempel en stad die op het land Kanaän werden gebouwd. Het land Kanaän (type van de alles-insluitende Christus) draagt de tempel (Gods woonplaats) en de stad (Gods gezagscentrum): “De stad is het centrum van Gods gezag, Gods koninkrijk, en de tempel is het centrum van Gods huis, Gods woonplaats.” Nieuw Jeruzalem is de eschatologische realisatie van dit type: de gemeente als Gods uiteindelijke woning en als centrum van zijn koninkrijksheerschappij. [Nee/Lee, The All-inclusive Christ, hfst. 1]
Cees Noordzij
Noordzij citeert impliciet Openb. 14:1 (“met het Lam staan op de berg Sion”) als eschatologisch eindpunt voor de 144.000 eerstelingen: “Zij zullen dan ook ‘delen in Zijn verheerlijking’ en met Hem zitten op Zijn troon (Rom. 8:17; Openb. 3:21). En wat was het uiteindelijke doel? De hele schepping te verlossen tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods! (Rom. 8:21).” De berg Sion als eschatologische bestemming wijst op Nieuw Jeruzalem als het voltooide zoonschapsproject. [Noordzij, Mozes en de weg tot zoonschap, slotparagraaf]