Definitie
Amillennialisme (van Grieks a- = “niet” + millennium) is de eschatologische positie die het duizendjarig koninkrijk in Openb. 20 niet letterlijk-toekomstig maar symbolisch-reeds-huidig interpreteert. Christus regeert nu al als Koning vanuit de hemel; de “duizend jaar” van Openb. 20:1-6 staan voor de gehele kerkperiode tussen eerste en tweede komst. Met de wederkomst vinden tegelijk de opstanding der doden en het laatste oordeel plaats, waarna onmiddellijk de nieuwe schepping aanbreekt.
Amillennialisme is de meest gangbare positie in de gereformeerde en lutherse traditie. Het beroept zich op de symbolische taal van Openbaring als apokalyptisch genre, de al-reeds-begonnen koningsheerschappij van Christus (Ef. 1:20-22) en de enkelvoudige opstanding in Joh. 5:28-29.
Gebruik in het corpus
Geen van de vijf corpusauteurs neemt expliciet een amillennialistische positie in. Jones en Bullinger zijn futuristisch-premillennieel. Warnock, Noordzij en Nee/Lee benadrukken de geestelijke realisatie van het Koninkrijk in het heden, maar ontkennen de toekomstige voltooiing niet — een positie die elementen van amillennialisme en overwinningseschatologie combineert zonder het categorieschema te volgen. Amillennialisme functioneert in dit corpus als contrastpositie.