apologetica
Definitie
Apologetica (van het Griekse apologia, verdediging) is de theologische discipline die het christelijk geloof verdedigt tegenover kritiek, twijfel en alternatieve waarheidsaanspraken. Binnen de context van deze wiki verwijst apologetica specifiek naar de verdediging van de goddelijke inspiratie en het gezag van de Bijbel tegenover wetenschappelijk positivisme en hogere bijbelkritiek.
De auteurs in dit corpus beoefenen apologetica niet als zelfstandige academische discipline, maar geïntegreerd in hun exegetisch en pastoraal werk. Bullinger vertegenwoordigt de meest systematisch-apologetische aanpak; de overige auteurs beoefenen apologetica impliciet via hun hermeneutische keuzes.
Gebruiksvarianten per auteur
E.W. Bullinger
Bullinger formuleert de apologetische doelstelling van Number in Scripture (1921) direct in het Voorwoord:
“Moge het resultaat van deze bijdrage aan een groot onderwerp zijn: de arbeid van Bijbelstudenten te stimuleren; gelovigen te sterken in hun allerheiligst geloof; en twijfelaars te overtuigen van de goddelijke volmaaktheid en inspiratie van het Boek der boeken, tot lof en heerlijkheid van God.”
(E.W. Bullinger, Number in Scripture, 4e dr., 1921, Voorwoord)
Zijn apologetische methode is empirisch-statistisch: de onmogelijkheid van menselijke coördinatie over 36 schrijvers en 15 eeuwen is het bewijs dat God de verbale auteur is. Tegelijkertijd keert de apologetiek zich expliciet tégen de hogere kritiek:
“God heeft de mens dit ‘brood des levens’ gegeven, en hij analyseert het in plaats van het te eten! God heeft de mens Zijn Woord gegeven, en hij bekritiseert het in plaats van het te geloven! Dit is de ‘wijsheid’ van de mens ‘up to date’. Dit is de hoogste vlucht van zijn wijsheid — ‘hogere kritiek’! Waarlijk, ‘de wereld heeft door wijsheid God niet gekend’ (1Kor. 1:21).”
(Bullinger, Number in Scripture, Hfdst. II, conclusie)
Bullingers apologetische standpunt is niet defensief maar offensief: de Bijbel moet niet aangepast worden aan wetenschap, maar wetenschap aan de Bijbel.
George Warnock
Warnock beoefent apologetica impliciet door zijn hermeneutische verdediging van de Schrift als “vaste rots” tegenover theologie die op menselijke systemen berust:
“Als mensen de Schriften terzijde beginnen te leggen onder het voorwendsel dat zij zijn doorgegaan tot voorbij wat geschreven staat in het Woord, vernietigen zij het fundament waarop een degelijk christelijk karakter wordt gebouwd, en gooien zij het kompas weg dat hen alleen maar kan leiden naar de haven van rust die zij menen al te zijn binnengevaren.”
(George H. Warnock, Evening and Morning, hfst. 1, ‘Ontvouwende openbaring’)