10 (Tien)
Het getal tien staat in het corpus voor goddelijke orde, wet en verantwoordelijkheid. Bullinger beschouwt het als het derde van de vier perfecte getallen en noemt het de “ordinale perfectie”: de ordelijke volheid van een reeks. Jones verbindt het via de Hebreeuwse letter Yod (gesloten hand, daad) aan het moment van oordeel en beloning wanneer Gods wet wordt afgerekend. Noordzij formuleert het als het bijbelse getal van beproeven en testen, gedragen door de tien dagen tussen de bazuinen en de Grote Verzoendag in de heilige feestcyclus.
Bijbelse verwijzingen
| Verwijzing | Context |
|---|---|
| Ex. 20:1-17 | De Tien Geboden: fundament van Gods wet |
| Gen. 6:13 | Tiende vermelding van Noach: aankondiging van het oordeel |
| Gen. 22:3 | Tiende vermelding van Izak: de grote offergave op de berg |
| Dan. 1:12 | Tien dagen de proef nemen met Daniël en zijn vrienden |
| Dan. 7:10 | Tienduizend maal tienduizenden stonden voor God |
| Lev. 27:32 | De tiende van kudde en vee is heilig voor de Heer |
| Openb. 2:10 | Tien dagen verdrukking voor de gemeente in Smyrna |
| Openb. 20:12-13 | Oordeel naar werken; de boeken geopend |
Symboliek in het corpus
E.W. Bullinger
Bullinger beschrijft tien als de “ordinale perfectie”: het getal van ordelijke volheid en verantwoordelijkheid. De Tien Geboden (Ex. 20) zijn het meest directe bijbelse bewijs. Hij wijst op het decimale stelsel als bewijs dat tien in de natuur als ordeningsprincipe fungeert. Het product van de vier perfecte getallen — drie maal zeven maal tien maal twaalf — levert tweeduizend vijfhonderdtwintig op, het getal van chronologische perfectie. 1
Stephen E. Jones
Jones beschrijft tien als het getal van goddelijke orde en wet, afgeleid van de Hebreeuwse letter Yod, de gesloten hand: de hand die werkt en handelt. Hij schrijft: “Tien is het getal dat de tijd van oordeel afbeeldt wanneer mensen ofwel beloning ontvangen ofwel onder goddelijk oordeel komen.” De Tien Geboden zijn het meest directe bewijs. Jones hanteert zijn methode van de N-de bijbelse naamvermelding: de tiende vermelding van Noach in Gen. 6:13 valt precies bij de aankondiging van het oordeel (“het einde van alle vlees is voor Mijn aangezicht gekomen”), en de tiende vermelding van Izak in Gen. 22:3 bij de grote offergave op de berg Moria. Beide patronen bevestigen dat tien het punt aanduidt waarop God rekenschap vraagt. 2
Cees en Anneke Noordzij
Noordzij formuleert een expliciete bijbeltheologische definitie: “De tijd tussen het blazen op de trompetten en de grote verzoendag is dus tien dagen. Het getal tien duidt in de bijbel vaak op beproeven, testen.” Hij onderbouwt dit met vier bijbelse voorbeelden: de tien geboden als “de grootste test aller tijden”, de proefperiode van tien dagen in Dan. 1:12, de tien dagen verdrukking voor de gemeente in Smyrna (Openb. 2:10), en de tien dagen wachten van de discipelen op de uitstorting van de heilige Geest. Binnen de feestcyclus markeren juist deze tien dagen — tussen het blazen op de trompetten (eerste dag van de zevende maand) en de Grote Verzoendag (tiende dag) — de periode van beproeving die voorafgaat aan de finale verzoening. 3