Definitie
De vuurpoel (Grieks: λίμνη τοῦ πυρός, limnē tou pyros) is de eschatologische bestemming beschreven in Openb. 20:10,14-15 en 21:8. In de traditionele lezing is de vuurpoel de definitieve plaats van eeuwige bewuste straf voor de duivel, zijn engelen, de beest, de valse profeet en allen wier naam niet in het boek des levens staat. De vuurpoel wordt ook aangeduid als de “tweede dood” (Openb. 20:14). In het corpus van dit wiki wordt de vuurpoel door Jones als louteringspoel verstaan, niet als eeuwige bestraffingsplaats — wat aansluit bij zijn apokatastasis-leer.
Gebruik in het corpus
Stephen Jones
Jones leest de vuurpoel als een heiligend-reinigend oordeel, niet als eeuwige straf. Dit sluit aan bij zijn overtuiging dat Gods vuur corrigerend en louterend is (zie aionian). In zijn eschatologie gaan de meest hardnekkige zondaren door een langdurig maar niet eindeloos louteringsproces in de vuurpoel vóór de uiteindelijke verzoening. Dit is theologisch consistent met zijn leer dat alle straffen in de Bijbel correctief van aard zijn: “Hij is de Vereniger van alle volken, de Hersteller van de Scheur, en de Vernieuwer van de gehele Schepping. De dag komt dat Hij ‘alles en in allen’ zal zijn (1 Kor. 15:28).” De vuurpoel is in deze lezing de laatste fase van de apokatastasis, niet haar ontkenning. [Jones, Secrets of Time, hfst. 15]
E.W. Bullinger
Bullinger behandelt de vuurpoel als eschatologische realiteit in verband met zijn bespreking van de Grote Verdrukking en het getal 666. Zijn getallensymboliek (het zevenvoudig voorkomen van “42 maanden” en “1260 dagen” in Daniël en Openbaring) fundeert een letterlijk-futuristisch verstaan van de eindtijdoordelen. Bullinger laat de aard van de bestemming — eeuwige straf, loutering of annihilatie — niet expliciet uitgewerkt, maar zijn futuristische kader impliceert een letterlijk eindoordeel. [Bullinger, Number in Scripture, Deel I, hfst. II]