ontologische herschepping
Definitie
Ontologische herschepping beschrijft niet morele verbetering of psychische transformatie, maar de radicale nieuwmaking van een mens in zijn wezen — in zijn existentiële realiteit. Waar moralisering het Adamische vlees tracht te zuiveren en discipline het karakter tracht te vormen, beschrijft ontologische herschepping iets fundamenteels anders: de schepping van een ander soort wezen. De term ontologie verwijst naar het wezen zelf, niet louter gedragsverandering.
In george-warnock b9 is ontologische herschepping Christus’ centrale werk (christologie): niet het herstellen van de oude mens onder betere voorwaarden, maar de geboorte van een totaal nieuw schepsel — “als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping” (2Kor. 5:17, Gal. 2:20). Dit is het tegengestelde van het pelagiaanse idee dat mens door inspanning zichzelf kan verbeteren.
George Warnock (b9)
Warnock maakt scherp onderscheid tussen (1) verbetering van het oude en (2) schepping van het nieuwe:
“Wij roepen mensen niet op om de oude natuur op te knappen, noch om het vlees door discipline te onderwerpen. Wij kondigen de dood van de oude mens aan en de schepping van een nieuwe mens in Christus — een nieuwe soort, gevormd naar het beeld van God.”
(The Vision and the Appointment, Soteriology)
De rups-vlinder-metafoor illustreert dit: niet een rups die leert beter te kruipen, maar een wezen dat volledig zijn aard verandert en gaat vliegen. Ontologische herschepping is het werk van Christus en de Heilige Geest, niet de morele inspanning van de mens.