kruis
Definitie
Het kruis is in de bijbelse theologie tweeërlei: het historische instrument van Christus’ dood (Mt. 27; 1Kor. 1:18) en de theologische realiteit van zonde-verwijdering door zijn offers (Rom. 6:6). In de pneumatische theologie vormt het kruis ook een type van de roeping tot zelf-verloochening voor de discipel: de dood van het oude zelf en de identificatie met Christus’ opstanding (Gal. 2:20). George Warnock betoogt dat het moderne evangelie het kruis heeft ontkracht door het slechts als fraseologie te presenteren zonder de werkelijkheid van sterving in te sluiten.
Gebruiksvarianten per auteur
George Warnock
Warnock betoogt dat de moderne evangelisatie het kruis heeft gereduceerd tot een symbool van aanpassingshulp in plaats van een instrument van werkelijke dood. Hij citeert A.W. Tozer:
“Het oude kruis doodde de zondaar. Het nieuwe kruis frustreert hem slechts. Het oude kruis was een instrument van executie. Het nieuwe kruis is een instrument van aanpassing.” [b8, A.W. Tozer — geciteerd door Warnock]
Warnock stelt dat het kruis meer is dan Christus’ historische executie — het betekent ook de dood van het eigen zelf. Hij citeert Paulus:
“Ik ben met Christus gekruisigd; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij.” [b8, Gal. 2:20]
Dit kruisiging-met-Christus is niet metaforisch maar werkelijk — een dood van het zelf-bewind en een opstanding in Christus’ leven.