Stephen Jones — Schepping
b2 — Secrets of Time
Scheppingschronologie: de 6000 jaar van Adam
“Adam kende onze Gregoriaanse kalender niet en dateerde dingen niet ‘v.Chr.’ Alle dingen werden eenvoudig gedateerd ten opzichte van de schepping van Adam. Zo zeggen wij dat Seth geboren werd in het jaar 130, ofwel 130 jaar na Adam.”
— Jones, Secrets of Time, hfst. 2 (Basic Bible Chronology)
Interpretatie: Jones stelt de bijbelse chronologie met Adams schepping als haar nulpunt. Heel de bijbelse geschiedenis krijgt daarmee een scheppingstheologische oriëntatie — de schepping van Adam is het begin van de meetbare tijd.
“Velen die chronologieën hebben opgesteld, gaan ervan uit dat wij nu dicht bij de 6000-jaarsgrens in de geschiedenis vanaf Adam zijn… Maar het jaar 2000 n.Chr. is slechts 5894 jaar van Adam, 106 jaar tekort… In 120 jubeljaren comprimeert God 6000 jaar tot slechts 5880. Hoewel 1986 n.Chr. 120 jaar tekortkomt aan 6000, is het feitelijk een vol 6000 jaar aan juridische tijd. Zo kan God dingen ‘vroeg’ doen. Of, zoals Jezus het zegt, God verkort de tijd omwille van de uitverkorenen (Matt. 24:22).”
— Jones, Secrets of Time, hfst. 2 (Chronological Time and Legal Time)
Interpretatie: Jones onderscheidt chronologische en juridische tijd. Het 6000-jaar-patroon van de schepping loopt via 120 jubeljaren, waarbij elk jubeljaar één jaar overlapt. Daardoor past God 6000 jaar in 5880 chronologische jaren — een ingebouwde verkorting ten gunste van de uitverkorenen.
Bijbelkalender geworteld in de schepping
“Houd in gedachten dat Jaren van Adam beginnen in de herfst (september of oktober) op het Bazuinenfeest. Jaren van Adam tot en met de herfst van 3895 zijn ook v.Chr.-jaren. 1 v.Chr. = 3894 Jaar van Adam / 1 n.Chr. = 3895 Jaar van Adam.”
— Jones, Secrets of Time, bijl. D (Chronology of History from Creation to the Present)
Interpretatie: De bijbelse kalender is direct op Adams schepping gefundeerd. Adams val (jaar 0) is het nulpunt van de tijdrekening, en de herfstfeesten markeren het begin van elk nieuw jaar in deze scheppingskroniek.
Val en vloek op de schepping
“Jaar 0 / Adam zondigt; het land wordt vervloekt (Gen. 3:17) / Adam verdreven uit Eden (Gen. 3:24).”
— Jones, Secrets of Time, bijl. D
Interpretatie: De chronologische tabel in bijlage D begint precies op jaar 0 met Adams zonde en de vloek op de aarde (Gen. 3:17). De val is het historische nulpunt van de gevallen scheppingsgeschiednis.
“Adam was gemaakt uit het stof van de aarde, en toch was zijn ‘land’ verheerlijkt met het licht van Gods aanwezigheid vóór zijn zonde. Toen hij zondigde, verloor hij die erfenis en werd hij een schuldner aan de wet. Hij werd ‘verkocht’ in slavernij aan de zonde… Als Israël ervoor gekozen had de erfenis te ontvangen bij Loofhuttentijd van 2450, hadden zij letterlijk teruggekeerd naar de erfenis die zij in Adam verloren hadden — de verlossing van het lichaam (Rom. 8:23).”
— Jones, Secrets of Time, hfst. 2
Interpretatie: Adams val is scheppingstheologisch een keerpunt: de oorspronkelijke verheerlijkte staat van de schepping (‘land verlicht met Gods aanwezigheid’) ging verloren door de zonde. Verlossing is herstel van die oorspronkelijke scheppingstoestand, concreet als verlossing van het lichaam (Rom. 8:23).
Gods soevereiniteit over de scheppingsgeschiedenins
“Het algehele doel van dit boek is de soevereiniteit van God in de geschiedenis te portretteren. Als dat doel bereikt wordt, zou u aan het einde van dit boek moeten zeggen: ‘Wat een geweldige God hebben wij!’ Of, zoals Paulus zou zeggen: ‘O, de diepte van de rijkdom, zowel van de wijsheid als van de kennis van God! Hoe ondoorgrondelijk zijn Zijn oordelen en Zijn wegen zijn niet te doorzoeken!’ (Rom. 11:33)”
— Jones, Secrets of Time, Voorwoord
Interpretatie: Jones’ centrale these: de scheppingsgeschiednis is een vertoon van Gods soevereiniteit. Kennis van de scheppingschronologie dient als middel om Gods eer zichtbaar te maken.
“Mensen bepalen de geschiedenis niet; God doet dat. Naties rijzen en vallen op grond van Zijn decreten, zoals Nebukadnezar op de harde manier ontdekte in het vierde hoofdstuk van Daniël. Geen monarch staat boven de Wet van God.”
— Jones, Secrets of Time, Voorwoord
Interpretatie: Geschiedenisopvatting en scheppingstheologie zijn bij Jones één: God is Schepper en daarmee absolute soeverein. Menselijke koningen zijn afgeleid en tijdelijk; Gods decreten zijn onomkeerbaar.
“De chronologische problemen zijn alleen in de specifieke geschiedenis van de verschillende koningen. De algehele chronologie is door goddelijke voorzienigheid vrij eenvoudig vast te stellen.”
— Jones, Secrets of Time, hfst. 2
Interpretatie: Jones gebruikt ‘goddelijke voorzienigheid’ expliciet voor de bewaring van de bijbelse chronologie. Gods onderhoudend handelen (voorzienigheid) waarborgt de betrouwbaarheid van de scheppingshistorie.
Nieuwe schepping: het Sabbatmillennium als telos
“Wij staan vandaag op de drempel van het Loofhuttentijdperk. Het Pascha-tijdperk begon met Israëls Exodus uit Egypte op de dag van Pascha en eindigde aan het Kruis. Het Pinkster-tijdperk begon in het tweede hoofdstuk van Handelingen en eindigde 40 jubeljaren later op Pinksteren, 30 mei 1993. We bevinden ons nu in de overgang naar het grote Loofhuttentijdperk, dat duizend jaar zal duren. Het is het grote Rustjaar, het Sabbatmillennium, tijdens welke een overwinnende Rest grote autoriteit op aarde zal uitoefenen.”
— Jones, Secrets of Time, Voorwoord
Interpretatie: Het Sabbatmillennium is het scheppingspatroon van Gen. 2:1-3 writ large: zes tijdperken van menselijke arbeid, gevolgd door het grote Rustjaar. Jones legt het sabbatspatroon structureel uit als de wet die heel de scheppingsgeschiednis bepaalt.