E.W. Bullinger — Hamartologie
b1 — Number in Scripture
Zonde als schending van Gods orde
Bullinger definieert menselijke zonde als het zich toeëigenen van de onafhankelijkheid die alleen aan God toebehoort. In zijn bespreking van het getal één schrijft hij:
“Mans manieren en gedachten zijn het tegenovergestelde van Gods manieren. God zegt: ‘Zoek eerst.’ De mens zegt: ‘Zorg voor nummer één.’ Hij is in zijn eigen ogen dit ‘nummer één’, en zijn grote doel is onafhankelijk te zijn van God. Onafhankelijkheid is in God Zijn heerlijkheid. Onafhankelijkheid in de mens is zijn zonde, opstand en schande.”
(Number in Scripture, Deel II, Hoofdstuk “ONE”)
Interpretatie: Bullinger stelt het wezen van menselijke zonde gelijk aan het opeisen van goddelijke onafhankelijkheid — structureel verwant aan een overtreding van het eerste gebod.
Menselijke opstand
Bullinger verbindt het getal 13 uitdrukkelijk met apostasie. In een voetnoot bij zijn statistisch onderzoek naar Paulus’ brieven schrijft hij:
“κατέχειν (katechein), vasthouden, 10 + 3 = 13. Zie onder de betekenis van 13 en het gebruik van dit woord in verband met de Apostasie.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
Indien Hebreeën niet tot Paulus wordt gerekend, zijn zijn brieven slechts 13 in getal — een getal dat Bullinger consequent verbindt aan opstand en apostasie.
De val — Adam en zijn nageslacht
In zijn bespreking van de Hebreeuwse term תּוֹלְדוֹת (toledoth, “geslachten”) constateert Bullinger dat de elf vermeldingen die betrekking hebben op Adam en zijn nageslacht in het Hebreeuws als defectief (onvolledig) gespeld zijn, terwijl de eerste vermelding (de schepping vóór de val) en de laatste (de stamboom naar David) als plene (volledig) geschreven zijn:
“Aldus zijn de elf die betrekking hebben op Adam en zijn nageslacht (5:1 e.v.) met tekortkoming gestempeld: terwijl de eerste, die betrekking heeft op de hemelen en de aarde, spreekt van de volmaaktheid waarin zij geschapen werden; en de laatste, die betrekking heeft op Parez (Ruth 4:18), de eerste vermelding van de naam van David bevat en spreekt van de Volmaakte — Davids Zoon en Davids Heer, die volmaaktheid zal herstellen voor Zijn volk, zowel als voor de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
Interpretatie: Bullinger codeert de val en haar gevolgen in de Hebreeuwse spellingsvarianten: de gehele menselijke geslachtslijn van Adam draagt het teken van tekortkoming, tegenover de pre-val schepping en de eschatologische herstelbelofte.
Bullinger citeert Gen. 3:15 als het eerste Woord van verlossing na de val:
“De verlossing begon bij God. Zijn was het woord dat haar het eerst openbaarde (Gen. 3:15). Zijn was de wil die haar het eerst bestemd had (Hebr. 10:7). Zijn was de kracht die haar alleen volbracht. Vandaar: ‘De zaligheid is des HEEREN.‘”
(Number in Scripture, Deel II, Hoofdstuk “ONE”)
Getal 6 als teken van moreel falen
Bullinger beschrijft het getal 6 als drager van “morele betekenis”. In een bespreking van het Griekse woord “Nazarener” (Ναζαρηνός) merkt hij op:
“Er is nog een woord Ναζαρηνός (Nazarene), dat niet zozeer een plaatselijke verwijzing lijkt te hebben, maar een morele zin. Dit woord komt zes keer voor, en deelt in de morele betekenis van het getal zes.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II — voetnoot)
Interpretatie: Bullinger behandelt het getal 6 als systematisch-theologisch geladen: het staat voor de morele dimensie van menselijke tekortkoming, in onderscheid van Gods volmaaktheid (getal 7). De volledige uitwerking staat in het hoofdstuk “Zes” (niet aanwezig in dit extract).
Getal 13 als teken van opstand en apostasie
Bullinger verbindt het getal 13 uitdrukkelijk met het begrip “Apostasie”. In zijn statistische analyse van het Nieuwe Testament behandelt hij het Griekse woord κατέχειν (“vasthouden/trouw blijven”), dat precies 13 keer voorkomt wanneer Hebreeën buiten de Paulus-canon valt. Hij verwijst de lezer naar zijn volledige bespreking:
“Zie onder de betekenis van 13 en het gebruik van dit woord in verband met de Apostasie.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
[SPANNING met eerdere bron: de volledige uitwerking van 13 = apostasie ontbreekt in dit PDF-extract; inhoud alleen beschikbaar als voetnootverwijzing]
Het getal 666 en het symbool van de slang
In zijn bespreking van de Griekse letter Stigma (ς = 6) schrijft Bullinger:
“Deze letter ς (genaamd Stigma) wordt gebruikt voor het getal 6. Waarom deze letter en dit getal aldus verbonden zijn, kunnen wij niet zeggen, behalve dat beide nauw verbonden zijn met de oude Egyptische ‘mysteries’. De drie letters SSS (in het Grieks ΣΣΣ) waren het symbool van Isis, dat aldus verbonden is met 666. De uitdrukking van dit getal, Χξς, bestaat uit de begin- en eindletters van het woord Χριστός (Christos), Christus, namelijk X en ς, met het symbool van de slang daartussen, X—ξ—ς.”
(Number in Scripture, Deel II, Inleiding)
Interpretatie: Bullinger plaatst het getal 666 en de slang als satanische parodie op Christus, verbonden met heidense mysteriereligies.
Universeel menselijk falen tegenover Gods gaven
Bullinger tekent een patroon van universeel menselijk falen:
“God heeft de mens deze hemelse tijdwijzers gegeven, maar hij heeft dit geschenk (zoals hij elk ander geschenk dat God hem ooit gegeven heeft) zodanig misbruikt dat hij u nu niet eens meer kan vertellen wat het werkelijk voor jaar is!”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk I)
En over de mensheid tegenover Gods Woord:
“Maar dit is wat de mens heeft gedaan en doet: hij legt aan God de schuld van de gevolgen van zijn eigen zonde, nalatigheid en dwaasheid!”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
“De mens is ontrouw geweest aan zijn opdracht. Hij heeft het niet bewaard met de getrouwheid die een rentmeester altijd moet kenmerken.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
De zonde van vermetelheid
“Met wat God heeft gelieven niet te openbaren maar geheim te houden, hebben wij niets van doen; sterker nog: wij zijn schuldig aan de zonde van vermetelheid wanneer wij er zelfs maar over speculeren.”
(Number in Scripture, Deel II, Inleiding)
Statistische behandeling van zondeterminologie
Bullinger analyseert de frequentie van Griekse zondegerelateerde woorden in de Paulusbrieven:
| Grieks woord | Paulus (ex. Hebr.) | Hebreeën | Totaal |
|---|---|---|---|
| ἁμαρτία (zonde) | 63 | 25 | 88 (= 8 × 11) |
| ἀνομία (wetteloosheid) | 5 | 2 | 7 |
| ἀπιστία (ongeloof) | 5 | 2 | 7 |
| μετάνοια (bekering) | 4 | 3 | 7 |
| διάβολος (duivel) | 8 | 1 | 9 (= 3²) |
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)
Bullinger benoemt over het getal 9: “het getal van het oordeel.” De duivel wordt aldus via zijn getalsfrequentie verbonden aan goddelijk oordeel.
Interpretatie: De getalsmatige ordening van zondeterminologie dient bij Bullinger als bewijs voor goddelijke inspiratie van de Schrift.
Menselijke wijsheid als verduistering van de kennis Gods
“‘De wereld heeft door wijsheid God niet gekend’ (1 Kor. 1:21). Dat deed zij nooit en zal zij nooit doen. Menselijke wijsheid leidt altijd van God af.”
(Number in Scripture, Deel I, Hoofdstuk II)