Apokatastasis.wiki

EN · English

Apokatastasis.wiki

15 minuten leestijd

George H. Warnock — Eschatologie

b1 — The Feast of Tabernacles

Loofhuttenfeest als eschatologisch type

Warnock’s centrale these is dat de drie Israëlitische feesten (Pascha, Pinksteren, Loofhuttenfeest) de gehele kerkgeschiedenis typeren en dat de vervulling van het Loofhuttenfeest nog uitstaat:

“Wij zijn ervan overtuigd dat het uur in de geschiedenis van de Kerk is gekomen waarin Israëls jaarlijkse cyclus van Feesten op het punt staat vervuld te worden te midden van de heiligen.”1 (The Feast of Tabernacles, hfst. 1)

“Deze Feesten prefigureren en typeren de gehele Kerkleeftijd, beginnend bij het Kruis en culminerend in de manifestatie van de zonen Gods en de heerlijke vertoning van Gods kracht en heerlijkheid.”2 (hfst. 1)

De twee eerste feesten zijn al vervuld: Pascha in de kruisiging, Pinksteren in de uitstorting van de Geest. Het Loofhuttenfeest — “the Feast of Ingathering” — is de eschatologische slotfase:

“Twee van de drie jaarlijkse Feesten van Israëls eredienst zijn reeds vervuld in Christus en zijn Kerk… wij staan nu op het punt van de vervulling van het laatste jaarlijkse Feest des Heren.”3 (hfst. 1)

Interpretatie: Warnock plaatst de vervulling van het Loofhuttenfeest niet in de eeuwigheid maar in de kerkgeschiedenis zelf — een “last great revival” die de kerkleeftijd afsluit vóór of bij de wederkomst.

Wederkomst: parousia als geestelijke visitatie

Warnock betwist de gangbare opvatting dat de wederkomst uitsluitend een toekomstige, fysieke gebeurtenis is:

“Er heeft door de gehele christenheid heen een algemeen misverstand bestaan ten aanzien van het Woord van God betreffende de waarheid van de komst van de Heer; want het is duidelijk wanneer wij alle Schriftgedeelten over dit onderwerp overwegen, dat de komst van de Heer een geestelijke visitatie is te midden van zijn volk, evenals een letterlijke en lichamelijke visitatie.”4 (hfst. 14)

De term parousia betekent “aanwezigheid” of “naast-zijn”, niet louter “aankomst”:

“Het woord dat in het Nieuwe Testament gewoonlijk vertaald wordt met ‘komst’ is ‘parousia,’ wat ‘aanwezigheid’ of ‘naast-zijn’ betekent. Het wordt daarom gebruikt voor de komst van mensen in het vlees, evenals voor de komst van Christus.”5 (hfst. 14)

Als bewijs citeert Warnock 2Pet. 1:16-17, waar Petrus de Transfiguratie aanduidt als de “parousia” van Christus — hoewel Christus al lichamelijk aanwezig was:

“Petrus beschrijft de heerlijke visitatie van God op de berg der verheerlijking als de ‘komst,’ de ‘parousia,’ de ‘aanwezigheid’ van Christus.”6 (hfst. 14)

Toch bevestigt Warnock ook een toekomstige letterlijke wederkomst:

“Het is waar, er zal een dag komen waarop de heerlijkheid van de Heer de aarde zal bedekken ‘gelijk de wateren de zee bedekken’; wanneer alle oog Hem zal zien; wanneer dezelfde Jezus die in de Hemel werd opgenomen, op dezelfde wijze zal terugkomen als zij Hem hebben zien gaan. Maar daaraan vooraf gaat de Verschijning van Christus te midden van zijn volk door de Geest.”7 (hfst. 14)

Interpretatie: Warnock hanteert een tweefasige wederkomst: (1) een geestelijke parousia — Christus openbaart zich in zijn volk door de Geest — en (2) een toekomstige zichtbare, lichamelijke verschijning. De geestelijke visitatie gaat vóór de fysieke en is het doel van het Loofhuttenfeest.

Manifestatie van de Zonen Gods (Kingdom Now)

Het kernthema van Warnocks eschatologie is de aanstaande “onthulling van de Zonen Gods” (vgl. Rom. 8:19), een groep overwinnaars die hier en nu de overwinning van Christus in zich realiseren:

“Voordat deze gekoesterde opname of opstanding plaatsvindt, zal er een groep overwinnaars opstaan die zelfs hier en nu hun erfdeel van het Opstandingsleven in Jezus Christus zullen toe-eigenen.”8 (hfst. 14)

Dit betekent niet dat zij al verheerlijkte lichamen ontvangen, maar dat zij het leven van Christus zo volledig toe-eigenen dat ziekte, zonde en dood geen greep op hen hebben:

“Wij willen niet zeggen dat de heiligen in verheerlijkte lichamen zullen rondgaan. Maar wij spreken van de heiligen die zelfs hier en nu in hun aardse tempelen het Leven zelf van Christus uitstrekken en zich toe-eigenen… en die het volkomen smetteloze, onbevlekte leven van de Zoon van God Zelf leven krachtens zijn inwonende tegenwoordigheid.”9 (hfst. 14)

Warnock verbindt Ps. 110:1 en 1Kor. 15:25-26 met de voorwaarde voor de wederkomst:

“God heeft gezegd: ‘Zit aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gemaakt heb tot een voetbank voor uw voeten’ (Ps. 110:1). En de laatste vijand is de Dood! (1Kor. 15:26)”10 (hfst. 14)

Interpretatie: Christus blijft aan de rechterhand van de Vader totdat zijn vijanden door zijn volk worden onderworpen. Dit is een overwinningseschatologie: de Kerk moet de vijanden (inclusief de dood) overwinnen vóórdat Christus terugkomt — een positie die verwant is aan Kingdom Now- of Latter Rain-theologie (1948-beweging).

Opstanding — toekomstig én huidig

Warnock bevestigt de toekomstige lichamelijke opstanding:

“Er bestaat geen twijfel over het feit dat eens ‘de Heere Zelf met een geroep zal nederdalen van de hemel,’ en de heiligen zullen worden weggevoerd om voor altijd bij Hem te zijn (1Tess. 4:16). En wederom: ‘In een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, met de laatste bazuin: want de bazuin zal slaan, en de doden zullen onverderfelijk opgewekt worden, en wij zullen veranderd worden’ (1Kor. 15:52).”11 (hfst. 14)

Maar de opstanding is ook een huidig geestelijk proces:

“De Opstanding en het Leven is geen louter historische gebeurtenis die in de verre toekomst plaats zal vinden — maar de Opstanding en het Leven is een Persoon, namelijk de Heere Jezus Christus die in onze harten woont.”12 (hfst. 14)

“Opstanding en Leven zijn dan niet slechts de eigenschappen van de opstanding, en gebeurtenissen die zullen plaatsvinden bij de opname. Maar de Opstanding en het Leven worden de zonen Gods zelfs hier en nu voorgehouden.”13 (hfst. 14)

Warnock haalt Joh. 11:25-26 aan: “Wie leeft en in Mij gelooft, zal nimmermeer sterven” — en interpreteert dit als een te toe-eigenen belofte voor de overwinnaars:

“Door geloof zijn en zullen alle dingen mogelijk zijn. De bedelingen zelf zijn slechts zwakke barrières en obstakels indien mannen van geloof door de Geest in staat worden gesteld zich uit te strekken en daar overheen te springen.”14 (hfst. 14)

Inzameling der volken (Feast of Ingathering)

De Feast of Ingathering (Loofhuttenfeest als oogstfeest) typifieert de laatste grote oogst van zielen:

“En het Feest der Inzameling, hetwelk is in het uitgaan des jaars, als gij uw arbeid uit het veld ingezameld hebt (Ex. 23:16).”15 (hfst. 10)

Warnock verbindt Joël 2:23-24 met deze eindtijd-oogst. God zal zowel de vroege als de late regen tegelijk uitstorten:

“Hier… heeft God beloofd iets hoogst ongewoons te doen; want Hij zou geven, niet alleen de vroege regen die bij die maand hoort, maar Hij zou de vroege regen en de late regen tezamen geven!”16 (hfst. 10)

“Deze Rivier des Levens stroomt al sinds Pinksteren… Maar weldra zal zij uitmonden in de machtige oceanen der mensheid, en leven en zegen brengen aan een dorre en uitgedroogde woestenij.”17 (hfst. 14)

Dag des Heren / Grote Verdrukking

Warnock neemt de Grote Verdrukking serieus als toekomstige werkelijkheid, maar plaatst de overwinnaars er buiten in operationele zin:

“Zij zullen volledig triomferen over alle machten der duisternis die tegen hen zijn opgesteld — en zullen op generlei wijze deelhebben aan de komende Verdrukking der wereld, behalve om de werken van God te volbrengen ten behoeve van de Kerk.”18 (hfst. 14)

De Dag des Heren is tegelijk een dag van oordeel én herstel:

“De dag der wraak is tegelijk een grote dag van zegen. Jesaja vervolgt daarom: ‘En de dag der wraak van onze God; om alle treurigen te troosten; om de treurenden Sions te beschikken dat hun gegeven worde sieraad voor as…’ (Jes. 61:2-3). Het is wel de dag der wraak, maar het is evenzeer een dag van vreugde.”19 (hfst. 14)

De Mozes-Elia-compagnie (de overwinnaars) zal de Grote Verdrukking verkorten:

“De grote verdrukking zelf zal verkort worden vanwege de zonen Gods… ‘Maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden’ (Matt. 24:22).”20 (hfst. 12)

Sabbatfeest als eschatologisch rustpunt

Het Loofhuttenfeest begint en eindigt op een sabbat (Lev. 23:39), wat Warnock typeert als “de Sabbat van alle Sabbatten”:

“Evenals de wekelijkse sabbat het einde was van Israëls week van zwoegen en arbeid — zo is het Loofhuttenfeest het einde van de week van strijd en onrust van de Kerk: het Feest aller Feesten, de Sabbat aller Sabbatten. ‘Er blijft dan nog een rust (een Sabbat) over voor het volk van God’ (Hebr. 4:9).”21 (hfst. 11)

De achtste dag van het feest wijst op een nieuw begin:

“De achtste dag zou ongetwijfeld spreken van de voltooiing van Gods voornemens in de Kerk, en het begin van een nieuwe dag.”22 (hfst. 11)

Schepping die zucht (Rom. 8:19-23)

Warnock citeert de tekst over de zuchtende schepping als bewijs dat de manifestatie van de Zonen Gods een kosmisch doel heeft:

“Het Nieuwe Verbond heeft verklaard dat het reikhalzend verlangen van de Schepping, en dat het zuchten en barensweeën van een wereld onder de vloek van zonde en dood — een heerlijke bevrijding en vrijheid zal vinden in ‘de openbaring van de zonen Gods’ (Rom. 8:19-23). En de Schriften moeten vervuld worden.”23 (hfst. 14)

Koninkrijk van God — niet observeerbaar maar inherent

Warnock interpreteert Luk. 17:20-21 als een wezenlijk kenmerk van het Koninkrijk:

“Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat: Noch zullen zij zeggen: Ziet hier of ziet daar! Want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden (Luk. 17:20-21)… Niet met een grote uitbarsting van heerlijkheid uit de Hemel, want het ‘komt niet’ met uiterlijk gelaat. Veeleer zal het ‘in het verborgene’ komen, in de harten van Gods volk.”24 (hfst. 14)

Warnock verwerpt een letterlijk observeerbaar Koninkrijk als eerste manifestatie. Het Koninkrijk begint van binnen, maar zal ook uitwendig zichtbaar worden:

“Natuurlijk zal het te zijner tijd waargenomen en op aarde geopenbaard worden; en ‘van zijn Koninkrijk zal geen einde zijn.‘”25 (hfst. 14)

Originele citaten

Footnotes

  1. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 1): “We are confident that the hour has come in the history of the Church when Israel’s annual cycle of Feasts is about to be fulfilled in the midst of the saints.” ↩

  2. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 1): “These Feasts prefigure and typify the whole Church age beginning with the Cross and consummating in the manifestation of the sons of God and the glorious display of God’s power and glory.” ↩

  3. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 1): “Two of the three annual Feasts of Israel’s worship have already been fulfilled in Christ and His Church… we are now on the verge of the fulfillment of the last annual Feast of the Lord.” ↩

  4. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “There has been a general misunderstanding of the Word of God throughout Christendom concerning the truth of the coming of the Lord; for it is clear as we consider all the Scriptures on the subject, that the Lord’s coming is a spiritual visitation in the midst of His people, as well as a literal and bodily visitation.” ↩

  5. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “The word commonly translated ‘coming’ in the New Testament is ‘parousia,’ which signifies ‘presence,’ or ‘being alongside.’ It is therefore used of the coming of men in the flesh, as well as of the coming of Christ.” ↩

  6. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “Peter describes the glorious visitation of God on the mount of transfiguration as the ‘coming,’ the ‘parousia,’ the ‘presence’ of Christ.” ↩

  7. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “True, there shall come a day when the glory of the Lord shall cover the earth ‘as the waters cover the sea’; when every eye shall see Him; when the same Jesus that was taken up into Heaven, shall come in like manner as they saw Him go. But first there is the Appearing of Christ in the midst of His people by the Spirit.” ↩

  8. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “Before this cherished rapture or resurrection takes place, there is to arise a group of overcomers who shall appropriate even here and now their heritage of Resurrection Life in Jesus Christ.” ↩

  9. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “We are not inferring that the saints will go about in glorified bodies. But we are speaking of the saints reaching out and appropriating even here and now in their earthly temples the very Life of Christ… and of living the very spotless, immaculate life of the Son of God Himself in virtue of His abiding presence within.” ↩

  10. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “God hath said, ‘Sit thou at my right hand, until I make thine enemies thy footstool.’ (Ps. 110:1.) And the last enemy is Death! (1Cor. 15:26)” ↩

  11. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “There is no question as to the fact that one day ‘the Lord himself shall descend from heaven with a shout,’ and the saints shall be caught away to be with Him for ever. (1Thess. 4:16.) And again, ‘In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.’ (1Cor. 15:52.)” ↩

  12. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “The Resurrection and the Life is not a mere historic event, to take place in the distant future, — but the Resurrection and the Life is a Person, even the Lord Jesus Christ who dwells in our hearts.” ↩

  13. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “Resurrection and Life, then, are not merely the attributes of the resurrection, and events which are to take place at the rapture. But the Resurrection and the Life are held out to the sons of God even here and now.” ↩

  14. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “By faith all things are and shall be possible. The very dispensations themselves are but weak barriers and obstacles if men of faith are enabled by the Spirit to reach out and leap beyond them.” ↩

  15. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 10): “And the Feast of Ingathering, which is in the end of the year, when thou hast gathered in thy labors out of the field (Ex. 23:16).” ↩

  16. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 10): “Here… God has promised to do something most unusual; for He would give, not only the former rain which belongs to that month, but He would give the former rain and the latter rain combined!” ↩

  17. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “This River of Life has been flowing ever since Pentecost… But soon it shall empty into the mighty oceans of humanity, bringing life and blessing to a dry and parched wilderness.” ↩

  18. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “They shall be completely triumphant over all the powers of darkness that are arrayed against them — and shall in no wise partake of the world’s coming Tribulation, except to fulfill the works of God on behalf of the Church.” ↩

  19. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “The day of vengeance is at the same time a great day of blessing. Isaiah therefore continues: ‘And the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes…’ (Isa. 61:2-3.) True, it is the day of vengeance, but it is likewise a day of rejoicing.” ↩

  20. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 12): “The great tribulation itself is going to be cut short because of the sons of God… ‘For the elect’s sake those days shall be shortened’ (Matt. 24:22).” ↩

  21. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 11): “Just as the weekly sabbath was the end of Israel’s week of toil and labor — so the Feast of Tabernacles is the end of the Church’s week of strife and turmoil: the Feast of all Feasts, the Sabbath of all Sabbaths. ‘There remaineth therefore a rest (A Sabbath) to the people of God’ (Heb. 4:9).” ↩

  22. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 11): “The eighth day would speak, no doubt, of the completion of God’s purposes in the Church, and the beginning of a new day.” ↩

  23. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “The New Covenant has declared that the earnest expectation of the Creation, and that the groans and travails of a world under the curse of sin and death — shall find glorious release and liberty in ‘the manifestation of the sons of God’ (Rom. 8:19-23). And the Scriptures must be fulfilled.” ↩

  24. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “The kingdom of God cometh not with observation: Neither shall they say Lo here! or lo there! for, behold, the kingdom of God is within you. (Lk. 17:20-21)… Not with a great burst of glory from Heaven, for it ‘cometh not’ with observation. Rather shall it come ‘in secret,’ in the hearts of God’s people.” ↩

  25. Origineel EN (Warnock, The Feast of Tabernacles, hfst. 14): “Of course it will be observed and made manifest in the earth in due course; and ‘of His Kingdom there shall be no end.‘” ↩

Grafiekweergave

Backlinks