Apokatastasis.wiki

EN · English

Apokatastasis.wiki

14 minuten leestijd

Stephen Jones — Ecclesiologie

b1 — Creation’s Jubilee

Drie Kerken: Pascha, Pinksteren, Loofhutten

Jones onderscheidt drie historische fasen van de Kerk op aarde, verbonden aan de drie Israëlitische feesten:

“Niveau Twee is de corporatieve vervulling in de Kerk, of het Koninkrijk Gods. Op dit niveau zien wij Gods handelen met drie Kerken, of drie stadia van het Koninkrijk op aarde.”1 — Stephen E. Jones, Creation’s Jubilee, hfst. 6

Eerste Kerk — Pascha-tijdperk:

“De Kerk van het Pascha-niveau, of Koninkrijk, begon met Mozes bij dat eerste Pascha, toen Israël uit Egypte trok. Deze eerste Kerk wordt in Hand. 7:38 ‘de gemeente in de woestijn’ genoemd. Deze Pascha-tijdperk-Kerk eindigde met Jezus’ dood aan het Kruis op het Pascha ongeveer 1.500 jaar later. Het was een tijdperk waarin de Heilige Geest MET het volk was, maar niet IN hen.”2 — hfst. 6

Tweede Kerk — Pinksteren-tijdperk:

“De tweede Kerk is de Pinksteren-tijdperk-Kerk, die zeven weken na Jezus’ opstanding begon, toen de Geest Gods werd gezonden op de Pinksterdag. Op deze dag vernieuwde God het Koninkrijk door het grotere kracht te geven en de Heilige Geest binnen het volk te plaatsen. De tempel was niet langer een uiterlijk huis van hout en steen. Nu was het volk zelf de tempel Gods (1 Kor. 3:16).”3 — hfst. 6

Interpretatie: De Kerk als tempel van God (1 Kor. 3:16) is voor Jones het ecclesiologische kenmerk van het Pinkster-tijdperk — een internalisering van de goddelijke aanwezigheid.

Derde Kerk — Loofhutten-tijdperk:

“De derde Kerk is de Loofhutten-tijdperk-Kerk. Aan het begin van dit tijdperk zal God de volheid van Zijn Geest uitstorten op de overwinnaars. Zij zullen met kracht heersen op aarde en alle dingen onder de voeten van Jezus Christus brengen. Hun bediening zal gerechtigheid en de volheid der waarheid op aarde brengen.”4 — hfst. 6

Kerk als Tarwe-oogst: ecclesiologische positie van het ‘gewone’ kerklidmaatschap

Jones stelt dat de Kerk in haar geheel overeenkomt met de tarwe-oogst en de tweede opstanding:

“De Kerk in het algemeen zal worden opgewekt in de tweede opstanding. Jezus noemt hen ‘de rechtvaardigen’ die Leven ontvangen op hetzelfde moment dat ‘de onrechtvaardigen’ geoordeeld worden aan het begin van dat laatste tijdperk in ‘de poel des vuurs.‘”5 — hfst. 6

“De eerstelingen van Pinksteren wijzen op de tweede opstanding, wanneer de Kerk wordt opgewekt om voor het aangezicht Gods te staan.”6 — hfst. 6

Over de leavened (gezuurde) toestand van de Kerk:

“Pinksteren was niet bedoeld om volmaaktheid te brengen, dat wil zeggen, een ongezuurde toestand. Pinksteren gaf ons slechts een ‘onderpand’ van de Geest, een aanbetaling, in plaats van de volheid.”7 — hfst. 6

“Het Pinkster-tijdperk had een tijd moeten zijn waarin de Kerk de wet van God leerde en hoe geleid te worden door de stem van de Geest. Maar te vaak heeft de leiding in de verschillende Kerk-facties de wet aan de kant gezet en aan christenen het recht ontnomen om Gods stem zelf te horen.”8 — hfst. 6

Interpretatie: Jones ziet de institutionele Kerk van het Pinkster-tijdperk als structureel tekortschietend — leavened, onvolledig, een ‘Saul-koningschap’ dat het Davidische koninkrijk voorbereidt maar niet kan zijn.

Overwinnaars (Gerst) versus Kerk (Tarwe): twee ecclesiologische categorieën

Jones maakt een fundamenteel onderscheid tussen de ‘gerst-gemeente’ (overwinnaars) en de Kerk in het algemeen (tarwe):

“De Betekenis van Tarwe in de Bijbel — Een studie van tarwe in de Bijbel leert ons over de Kerk in het algemeen en de wijze waarop de Kerk wordt opgewekt en kort geoordeeld in de tweede opstanding.”9 — hfst. 6

Over de gerst-gemeente (overwinnaars):

“Het gerst-volk is geroepen om met Christus te heersen en te regeren. Wat de roeping van de gerst-gemeente betreft, lezen wij dat Gideon en zijn leger ‘een gerstebrood’ werden genoemd (Richt. 7:13). God is bezig een leger van overwinnaars op te richten dat met Christus zal heersen om alle natiën onder Zijn voeten te onderwerpen.”10 — hfst. 6

Over de exegetische basis in 1 Kor. 15:23:

“Paulus verwijst hier naar Pascha en Pinksteren, de oogst van de gerst en de tarwe. Het eerste ‘eskader’ dat uit de doden wordt opgewekt zijn de gerst-Overwinnaars; de tweede is de Kerk in het algemeen, de tarwe-oogst.”11 — hfst. 6

“De eerste is de gezalfde eerstelingen; de tweede is de gezuurde gemeente, de Kerk in het algemeen.”12 — hfst. 6

Kerk en Koninkrijk: de Saul-typologie

Jones gebruikt de Saul-David-typologie als ecclesiologisch kader voor de Kerk in het Pinkster-tijdperk:

“Het koninkrijk werd inderdaad gevestigd op Pinksteren in het tweede hoofdstuk van Handelingen. Maar het was niet het volmaakte koninkrijk, gesymboliseerd door de Davidische heerschappij. Het was in plaats daarvan een onvolmaakt koninkrijk, vol zuurdesem, zoals de geschiedenis heeft aangetoond, gesymboliseerd door de heerschappij van Saul in het Oude Testament.”13 — hfst. 6

“Zoals in de dagen van Saul en David moet de natie het einde van Sauls heerschappij afwachten alvorens de Davidische heerschappij kan beginnen. Het is het tijdperk van de Kerk, de tarwe-oogst.”14 — hfst. 6

De verwerping van Stefanus’ boodschap als ecclesiologisch keerpunt:

“De Koninkrijksboodschap van Stefanus in Handelingen 7 werd verworpen toen hij de hogepriester aanspoorde om Jozua-Jezus over de Jordaan te volgen. En zo werden wij veroordeeld om opnieuw door de woestijn te zwerven!”15 — hfst. 6

Kerkraden en de veroordeling van hersteltheologie

De Vijfde Algemene Kerkvergadering (553 n.Chr.)

“Kerkvergaderingen Veroordelen Origenes — Origenes werd uiteindelijk veroordeeld in de Vijfde Algemene Kerkvergadering in 553 n.C., bijgewoond door slechts 148 bisschoppen.”16 — hfst. 12

“Het werd aan keizer Justinianus (527-565 n.C.) overgelaten om Origenes’ geloof in het herstel van alle dingen te veroordelen. Hij deed dat specifiek in Anathema IX: ‘Indien iemand zegt of denkt dat de straf van demonen en van goddeloze mensen slechts tijdelijk is, en op zekere dag zal eindigen, en dat een herstel zal plaatsvinden van demonen en van goddeloze mensen, die zij vervloekt.‘”17 — hfst. 12

Interpretatie: Jones benadrukt dat het de keizer was — niet de Kerkvergadering zelf — die de hersteltheologie specifiek veroordeelde.

“De Kerkvergadering zelf formuleerde vijftien Anathema’s tegen Origenes, maar geen ervan veroordeelde zijn leer dat alle mensen behouden zouden worden. Sterker nog, zij zeiden ook niets over Origenes’ geloof dat zelfs demonen uiteindelijk hersteld zouden worden.”18 — hfst. 12

Interne tegenstrijdigheid van de Kerkvergadering

“Ironisch genoeg beweerde dezelfde Kerkvergadering, in Sessie 1, ‘in alle opzichten’ de geschriften te volgen van de twee Gregorii, die leerden dat alle mensen behouden zouden worden.”19 — hfst. 12

Jones citeert de verklaring van de Kerkvergadering zelf: “Wij verklaren voorts dat wij vasthouden aan de besluiten van de vier Concilies, en in alle opzichten de heilige Vaders volgen, Athanasius, Hilarius, Basilius, Gregorius de Theoloog, Gregorius van Nyssa, Ambrosius, Theofilus, Johannes (Chrysostomus) van Constantinopel, Cyrillus, Augustinus, Proclus, Leo, en hun geschriften over het ware geloof.”20

Interpretatie: Jones ziet hier een fundamentele tegenstrijdigheid: de Kerkvergadering veroordeelt Origenes, maar bekrachtigt tegelijk de Gregorii die dezelfde herstel-leer deelden. [SPANNING: interne inconsistentie van de officiële kerkpositie]

De Zevende Kerkvergadering (692 n.Chr.)

“In Canon 1 van de Zevende Kerkvergadering in 692 n.C., gehouden in de stad Trullo, bevestigde de Vergadering de beslissing van de Vijfde Kerkvergadering (hierboven) tegen Origenes.”21 — hfst. 12

Jones citeert Aristenus: “De vijfde [Kerkvergadering] werd gehouden in de tijd van Justinianus de Grote te Constantinopel tegen de waanzinnige Origenes, Evagrius en Didymus, die de Griekse verzinsels herschiepen, en dwaas zeiden… dat er een einde zou zijn aan de straffen, en een herstel van de duivelen tot hun oorspronkelijke staat.”22

Kerkhistorische analyse: schapen en wolven in de Kerk

Jones beschrijft de tegenstelling tussen restoratietheologen en eeuwigtorment-theologen als ecclesiologische scheidslijn:

“Het zou naïef zijn om te beweren dat allen die restoratietheologen waren godvruchtig waren, terwijl alle eeuwigtorment-theologen schurken waren. Toch is het bij het lezen van de Kerkgeschiedenis verrassend gemakkelijk om de wolven onder de schapen te herkennen, alleen al aan het getuigenis van hun levens.”23 — hfst. 12

Restoratietheologen (Jones noemt als ‘schapen’): Clemens van Alexandrië, Origenes, Gregorius van Nazianzus, Gregorius van Nyssa, Theodorus van Mopsuestia.

Eeuwigtorment-theologen (Jones noemt als ‘wolven’): Tertullianus, Hieronymus, Theophilus van Alexandrië.

Over Theophilus als kerkpolitiek actor:

“Theofilus riep een synode bijeen van enkele trouwe bisschoppen, veroordeelde Origenes als ketter, en verbood iedereen voortaan zijn werken te lezen. Toen een groep van 300 Nitrische monniken weigerde mee te gaan in het veroordelen van Origenes, zond hij gewapende mannen om hen aan te vallen en te doden.”24 — hfst. 12

Interpretatie: Voor Jones is de veroordeling van de hersteltheologie niet primair theologisch gedreven, maar kerkpolitiek — een resultaat van macht, wrok en angst.

Ecclesiologische implicaties van de apokatastasis

Jones maakt een onderscheid in terminologie met directe ecclesiologische relevantie:

“Rechtvaardigmaking is een juridische term die relevant is voor zondaars. Zondaars hebben rechtvaardigmaking voor de wet nodig. Verzoening is een term die geldt voor vijanden. Vijanden moeten met elkaar verzoend worden. Behoudenis is een brede term, vaak vertaald als ‘bevrijding’… Opstanding is iets wat de doden nodig hebben.”25 — hfst. 12

Over de reikwijdte van verzoening:

“Toen Paulus schreef over ta panta, ‘HET AL’ dat met God verzoend wordt, of zij nu wezens in de hemel of op de aarde waren, lijkt het vanzelfsprekend dat hij sprak over zowel hemelse als aardse wezens.”26 — hfst. 12

Interpretatie: De ecclesiologische implicatie is dat het herstel van alle dingen (apokatastasis) niet de Kerk als eindpunt van Gods plan positioneert, maar als tussenstation — een van drie ‘oogsten’ die gezamenlijk leiden tot ‘God alles in allen’ (1 Kor. 15:28).

Originele citaten

Footnotes

  1. Origineel EN: “Level Two is the corporate fulfillment in the Church, or the Kingdom of God. On this level we see God’s dealings with three Churches, or three stages of the Kingdom on earth.” ↩

  2. Origineel EN: “The Passover-level Church, or Kingdom, began with Moses at that first Passover, when Israel came out of Egypt. This first Church is called in Acts 7:38, ‘the church in the wilderness.’ This Passover-Age Church ended with Jesus’ death on the Cross at Passover about 1,500 years later. It was an era where the Holy Spirit was WITH the people, but not IN them.” ↩

  3. Origineel EN: “The second Church is the Pentecostal-Age Church, which began seven weeks after Jesus’ resurrection, when the Spirit of God was sent on the day of Pentecost. On this day God renewed the Kingdom by giving it greater power and placing the Holy Spirit within the people. No longer was the temple an external house made of wood and stone. Now the people themselves were the temple of God (1 Cor. 3:16).” ↩

  4. Origineel EN: “The third Church is the Tabernacles Age Church. At the beginning of this age God will pour out the fullness of His Spirit upon the overcomers. They will rule with power in the earth and bring all things under the feet of Jesus Christ. Their ministry will bring righteousness and the fullness of truth into the earth.” ↩

  5. Origineel EN: “The Church in general will be raised in the second resurrection. Jesus calls them ‘the just’ who receive Life at the same time ‘the unjust’ are judged at the beginning of that final age in ‘the lake of fire.‘” ↩

  6. Origineel EN: “The firstfruits of Pentecost signify the second resurrection, when the Church is raised up to stand before the face of God.” ↩

  7. Origineel EN: “Pentecost was not designed to bring perfection, i.e., an unleavened condition. Pentecost gave us only an ‘earnest’ of the Spirit, a downpayment, rather than the fullness.” ↩

  8. Origineel EN: “The Pentecostal Age should have been a time when the Church learned the law of God and how to be led by the voice of the Spirit. Too often, however, the leadership in the various Church factions put away the law and removed from Christians the right to hear God’s voice for themselves.” ↩

  9. Origineel EN: “The Significance of Wheat in the Bible — A study of wheat in the Bible teaches us about the Church in general and the manner in which the Church is raised and judged briefly in the second resurrection.” ↩

  10. Origineel EN: “The barley people are called to rule and reign with Christ. As for the calling of the barley company, we read that Gideon and his army were called ‘a loaf of barley bread’ (Judges 7:13). God is raising an army of overcomers who will rule with Christ to subdue all nations under His feet.” ↩

  11. Origineel EN: “Paul is here referring to Passover and Pentecost, the harvest of the barley and the wheat. The first ‘squadron’ to be raised from the dead are the barley Overcomers; the second is the Church in general, the wheat harvest.” ↩

  12. Origineel EN: “The first is the anointed firstfruits; the second is leavened company, the Church in general.” ↩

  13. Origineel EN: “The kingdom was indeed established at Pentecost in the second chapter of Acts. But it was not the perfected kingdom, typified by the Davidic rule. It was instead an imperfect kingdom, full of leaven, as history has shown, typified by the reign of Saul in the Old Testament.” ↩

  14. Origineel EN: “As in the days of Saul and David, the nation must await the end of Saul’s reign before the Davidic reign can begin. It is the age of the Church, the wheat harvest.” ↩

  15. Origineel EN: “Stephen’s kingdom message in Acts 7 was rejected when he urged the high priest to follow Joshua-Jesus across the Jordan. And so we were sentenced to wander in the wilderness—again!” ↩

  16. Origineel EN: “Church Councils Condemn Origen — Origen was finally condemned in the Fifth General Council in 553 A.D., attended by only 148 bishops.” ↩

  17. Origineel EN: “It was left to the Emperor Justinian (527-565 AD) to condemn Origen’s belief in the restoration of all things. He did so specifically in Anathema IX, ‘If anyone says or thinks that the punishment of demons and of impious men is only temporary, and will one day have an end, and that a restoration will take place of demons and of impious men, let him be anathema.‘” ↩

  18. Origineel EN: “The Church Council itself spelled out fifteen Anathemas against Origen, but none of them condemned his teaching that all men would be saved. In fact, they also said nothing about Origen’s belief that even demons would ultimately be restored.” ↩

  19. Origineel EN: “Ironically, the same Church Council, in Session 1, claimed to follow ‘in every way’ the writings of the two Gregorys, who taught that all men would be saved.” ↩

  20. Origineel EN: “We further declare that we hold fast to the decrees of the four Councils, and in every way follow the holy Fathers, Athanasius, Hilary, Basil, Gregory the Theologian, Gregory of Nyassa, Ambrose, Theophilus, John (Chrysostom) of Constantinople, Cyril, Augustine, Proclus, Leo, and their writings on the true faith.” ↩

  21. Origineel EN: “In Canon 1 of the Seventh Church Council in 692 AD, held in the city of Trullo, the Council upheld the decision of the Fifth Church Council (above) against Origen.” ↩

  22. Origineel EN (Aristenus): “The fifth [Council] was held in the time of Justinian the Great at Constantinople against the crazy Origen, Evagrius, and Didymus, who remodeled the Greek figments, and stupidly said … that there would be an end of punishments, and a restitution of the devils to their pristine state.” ↩

  23. Origineel EN: “It would be naive to claim that all who were restorationists were godly, while all eternal tormentists were scoundrels. Yet in reading Church history it is surprisingly easy to pick out the wolves among the sheep just by the testimony of their lives.” ↩

  24. Origineel EN: “Theophilus called together a synod of a few loyal bishops, condemned Origen as a heretic, and forbade anyone henceforth to read his works. When a group of 300 Nitrian monks refused to acquiesce in denouncing Origen, he then sent armed men to attack and kill them.” ↩

  25. Origineel EN: “Justification is a legal term relevant to sinners. Sinners need justification before the law. Reconciliation is a term that applies to enemies. Enemies need to be reconciled to each other. Salvation is a broad term often translated ‘deliverance’… Resurrection is something that the dead need.” ↩

  26. Origineel EN: “When Paul wrote about ta panta, ‘THE ALL’ being reconciled to God, whether they were beings in heaven or in earth, it seems self-evident that he spoke of both heavenly beings and earthly beings.” ↩

Grafiekweergave

Backlinks