Apokatastasis.wiki

Apokatastasis.wiki

8 minuten leestijd

Stephen Jones — Bibliologie

b2 — The Restoration of All Things

Hermeneutiek: vertaaltheologie en gezag van de brontekst

De betekenis van αἰώνιος / aionian

  • Citaat: “The Greek noun aion means ‘an eon,’ or ‘an age.’ Its adjective form is aionios, which means ‘age-abiding,’ or ‘pertaining to an age.‘” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “Back in the late fourth century, when Jerome translated the Greek New Testament into his Latin Vulgate, he had two Latin words that were a rough equivalent of aionian. They were aeternum and seculum. Aeternum is where we get our word ‘eternal,’ and seculum is where we get our word ‘secular’ (worldly).” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “Aeternus had a double meaning: (1) unending time, and (2) an age, or a limited period of time.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3 (onder citaat van Augustine’s City of God, XXII, i)

  • Interpretatie: Jones beschrijft een concrete historische vertaalgeschiedenis: het Griekse aionian had een beperkte tijdsbetekenis die in het Latijn door Hiëronymus werd omgezet in een woord (aeternum) met dubbele betekenis.

Augustinus’ vertaalfout en haar gevolgen

  • Citaat: “Augustine himself was a contemporary of Jerome in the fifth century, but Augustine did not know Greek. Peter Brown writes in his book, Augustine of Hippo, p. 36, ‘Augustine’s failure to learn Greek was a momentous casualty of the late Roman educational system; he will become the only Latin philosopher in antiquity to be virtually ignorant of Greek.‘” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “Thus, when reading the New Testament in Latin, Augustine took the word aeternus to mean unending time, rather than an indefinite period of time. His influence essentially established this definition as the standard meaning of aeternus—and as the centuries passed, this meaning came to be seen as the equivalent of the Greek word aionian.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “Even so, Augustine’s error was apparently pointed out to him later, but it is often difficult to correct one’s teaching once that teaching has been accepted by the public.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Interpretatie: Jones stelt dat Augustinus’ onvermogen om Grieks te lezen de Latijnse en latere westerse kerk heeft geleid tot een structurele hermeneutische fout: ‘eeuwig’ in plaats van ‘tijdperkgebonden’. Dit is voor Jones een paradigmatisch voorbeeld van hoe vertalingen het gezag van de brontekst kunnen ondermijnen.

Bevestiging door geleerden

  • Citaat: “Dr. F.W. Farrar tells us of this in his book, Mercy and Judgment, p. 178, ‘Since aion meant “age,” aionios means, properly, “belonging to an age,” or “age-long,” and anyone who asserts that it must mean “endless” defends a position which even Augustine practically abandoned twelve centuries ago.‘” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “as Dr. Bullinger says in Appendix 129 of The Companion Bible, ‘may be limited or extended as the context of each occurrence may demand.‘” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Interpretatie: Jones onderbouwt zijn vertaalstandpunt met gezaghebbende geleerden (Farrar, Bullinger) buiten zijn eigen traditie om aan te tonen dat zijn lezing wetenschappelijk gedragen is.

Vier moderne vertalingen die het correct weergeven

  • Citaat: “There are at least four modern translations that render the word aionian correctly. Young’s Literal renders it ‘age-during.’ Rotherham’s The Emphasized Bible renders it ‘age-abiding.’ Wilson’s Emphatic Diaglott and The Concordant New Testament leave the original Greek word intact, simply using aionian.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Interpretatie: Jones hanteert de aanwezigheid van andersluidende vertalingen als bewijs dat zijn exegese niet eigengereid is maar breed gedragen wordt door conscientious vertalers.

Hermeneutiek: gezag van de brontekst boven vertalingstradities

  • Citaat: “when you read ‘everlasting’ or ‘eternal’ in the Bible, you cannot take these translations at face value. The Hebrew word olam and its Greek equivalent, aionian, properly mean ‘an age, an indefinite period of time.‘” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Citaat: “Jerome’s translation, as misinterpreted by Augustine, largely eradicated the understanding of the ages from the Latin Church, and this has carried into most modern translations as well. Yet there are at least four translations which restore the true meaning of aion and aionian.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 3

  • Interpretatie: Jones formuleert hier een hermeneutisch principe: de betrouwbaarheid van de Schrift is gelegen in de brontekst (Hebreeuws/Grieks), niet in de kerkelijke vertalingstraditie. Vertalingen kunnen wezenlijke theologische informatie vertroebelen.

Hermeneutiek: meerdere Schriftgetuigen als bevestigingsmethode

  • Citaat: “Thus, we have three distinct witnesses—Moses, Ezekiel, and John—who tell us that the four living creatures in the covenant with Noah are represented around the throne of God.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Citaat: “The order of encampment around the tabernacle under Moses was meant to portray on earth that great heavenly temple revealed in Rev. 4:7.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Interpretatie: Jones hanteert hier het hermeneutische principe van convergerende getuigenissen: drie onafhankelijke bijbelschrijvers (Mozes in Numeri, Ezechiël in Ez. 1, Johannes in Op. 4:7) beschrijven hetzelfde beeld, wat als wederzijdse bevestiging van de exegese dient.

De vier viervoudige schepselen als hermeneutische sleutel

  • Citaat (Numeri 2:2, zoals toegepast door Jones): “To the east was Judah, the lion (Gen. 49:9; Num. 2:3). To the west was Ephraim, the ox (Deut. 33:17; Num. 2:18); to the south was Reuben, the man (Gen. 49:3; Num. 2:10); and to the north was Dan, the flying eagle carrying away a serpent (Gen. 49:17; Num. 2:25).” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Citaat (Ezechiël 1:10): “And for the form of their faces, each had the face of a man (Reuben), all four had the face of a lion on the right (Judah on the east as one faces north) and the face of a bull on the left (Ephraim on the west), and all four had the face of an eagle (Dan).” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Citaat (Openbaring 4:7): “And the first creature was like a lion, and the second creature like a calf, and the third creature had a face like that of a man, and the fourth creature was like a flying eagle.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Interpretatie: Jones toont aan hoe drie verschillende bijbelboeken (Pentateuch, profeten, Apocalyps) dezelfde symbolische structuur delen. Dit is voor hem zowel een bewijs van Schriftuurlijke eenheid als een hermeneutische methode: typologische convergentie over de Testamenten heen.

Typologische interpretatie: Israël als type van de schepping

  • Citaat: “It was anciently understood also that these were the banners (Num. 2:2) of the four leading tribes of Israel surrounding the tabernacle of Moses in the wilderness. […] Yet it was all a revelation of the divine covenant with all of creation given in Genesis 9.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Citaat: “Although the tribes of Israel depict this in their order of encampment, they are essentially acting as types that represent the whole earth. What God did with the single nation of Israel was a type of a much bigger divine plan.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Interpretatie: Jones past een expliciet typologisch leesprincipe toe: de bijzondere geschiedenis van Israël is een type van Gods universele plan voor de gehele schepping. Dit verbindt zijn typologische hermeneutiek (zie b1) met de behandeling van de relatie OT-NT.

Relatie Oud en Nieuw Testament: progressieve verbondsopenbaring

  • Citaat: “The Bible speaks of five specific covenants in progressive order that establish the great plan to bring all things under the feet of Christ.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Citaat: “All of the other covenants after Noah build upon this first covenant and add details to the divine plan. The covenant with Abraham establishes the people THROUGH WHOM this divine plan will be established. […] Later, the covenant with Moses establishes the standard of righteousness to which all shall attain. […] The covenant with David establishes the throne. […] Finally, the New Covenant was ratified by the blood of Christ on the cross to make all of the previous covenants possible and to redeem all of creation.” — Jones, The Restoration of All Things, Hoofdstuk 8

  • Interpretatie: Jones beschrijft een hermeneutisch-theologisch model van progressieve openbaring: de vijf bijbelse verbonden (Noach, Abraham, Mozes, David, Nieuw Verbond) zijn niet onafhankelijk maar bouwen cumulatief voort op elkaar. Het Nieuwe Verbond vervult en voltooit alle voorgaande verbonden.

Grafiekweergave