Apokatastasis.wiki

EN · English

Apokatastasis.wiki

7 minuten leestijd

Stephen Jones — Bibliologie

b1 — Creation’s Jubilee

Hermeneutiek: Hebreeuws vs. Alexandrijns-Grieks uitlegmodel

  • Citaat: “Verre van de Schrift in zijn geheel terzijde te schuiven, beïnvloedde dit slechts hun interpretatie van de Schrift, of liever hun methode van interpretatie, die bijna onmerkbaar verschoof van geestelijk naar allegorisch. In die tijd was deze verschuiving bedoeld om de Grieken te winnen door over de Schrift te argumenteren op hun eigen toneel.”1 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “Naar mijn mening behoren wij de Griekse drang om alles te allegoriseren te verwerpen, en terug te keren naar de gedachten, woorden en bedoeling van de Hebreeuwse profeten, zoals uitgelegd door de nieuwtestamentische schrijvers, die allen Hebreeën waren behalve Lucas.”2 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “Het Millennialistische onderwijs kwam voort uit Hebreeuwse denkpatronen, gebaseerd op de historische realiteit van het Oude Testament. Om deze reden werd de Brief van Barnabas later aangevallen door hen die de Griekse (Alexandrijnse) methode van Bijbelinterpretatie verkozen.”3 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Interpretatie: Jones plaatst een scherp normatief onderscheid tussen de Hebreeuwse uitlegmethode (historisch gegrond, gevolgd door de nieuwtestamentische schrijvers) en de Alexandrijnse/Griekse allegoriserende methode. De Hebreeuwse methode wordt als de juiste standaard aangehouden.

Allegorische interpretatie: oorsprong en beoordeling

  • Citaat: “Wij zien dus dat de geestelijk-allegorische interpretatie van de Schrift, afkomstig uit Alexandrië, werd gepopulariseerd door Origenes. Hij heeft het Oude Testament vaak gemarteld om allegorisch te spreken. De Alexandrijnse opvatting had weinig gebruik voor geschiedenis zoals de Hebreeën die zagen.”4 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “De machtigste tegenstander van het millenarisme was Origenes van Alexandrië. Gezien het Neoplatonisme waarop zijn leerstellingen waren gebaseerd en zijn geestelijk-allegorische methode om de Heilige Schrift uit te leggen, kon hij niet aan de zijde van de millenaristen staan.”5 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1 (citaat uit Catholic Encyclopedia, Vol. X, 1911, artikel “Millennium”)

  • Citaat: “De Griekse religie was grotendeels gebaseerd op mythen, dat wil zeggen verhalen die allegorieën waren in plaats van geschiedenis. Toen sommige leraren probeerden Grieken tot het christendom te bekeren, namen zij dus de Griekse allegorische denkwijze over om het hun smakelijker te maken.”6 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Interpretatie: Jones beschrijft de allegorische methode als historisch ingevoerd via Grieks-heidense cultuuroverdracht, niet als een Schriftuurlijk beginsel. Hij typeert Origenes’ gebruik van allegorie als geweld doen aan de Schrift (“tortured the Old Testament”).

Historische allegorieën

  • Citaat: “De Hebreeën gebruikten allegorieën en gelijkenissen, maar de waarheid van de Schrift was geworteld in de geschiedenis. Adam en Eva waren echte mensen. Abraham, Isaak en Jakob waren echt, en hun verhalen zijn geen louter allegorieën. Hun verhalen zijn in feite historische allegorieën. Hun geschiedenissen hadden profetische betekenis.”7 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “Het belangrijkste verschil tussen de Griekse en de Hebreeuwse opvatting is dat de Grieken het niet nodig vonden dat de bijbelse verhalen in de geschiedenis geworteld waren, zolang de verhalen maar een allegorische betekenis hadden. De Hebreeuwse opvatting zag alle dingen in geschiedenis geworteld, maar zag ook dat geschiedenis betekenis heeft en vaak patronen vormt voor toekomstige profetische vervulling.”8 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “Abraham had werkelijk twee vrouwen: Hagar en Sara. Zij waren allegorieën van het Oude en Nieuwe Verbond, zoals Paulus zegt in Gal. 4:22-31, maar zij hebben werkelijk geleefd als historische personen op aarde.”9 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Interpretatie: Jones onderscheidt ‘historische allegorie’ (Hebreeuws model: geschiedenis is reëel én profetisch patroon) van ‘pure allegorie’ (Grieks model: verhalen hoeven niet historisch te zijn). Dit is zijn centrale hermeneutische categorie.

Typologische interpretatie

  • Citaat: “De typen en schaduwen van de Schrift lijken aan te geven dat het Pinkstertijdperk bedoeld was om ongeveer 40 Jubilee-cycli te duren, of 1960 jaar (49 x 40).”10 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Citaat: “Het is ironisch dat de Roomse Kerk Origenes van Alexandrië in het jaar 400 n.Chr. verwierp om zijn leer van de universele verzoening, maar zijn methode om de Schrift uit te leggen heeft overgenomen. Op deze wijze ging het onderwijs van het Sabbat-Millennium verloren.”11 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Interpretatie: Jones past typologische interpretatie toe op de feestdagencyclus (Pinksterleeftijd, Loofhuttenfeest) en op tijdscycli. Het verwerpen van de typologische/Hebreeuwse methode ten gunste van de Alexandrijnse allegorie heeft zijns inziens specifieke theologische leerstellingen doen verdwijnen.

Letterlijke interpretatie

  • Citaat: “Ongetwijfeld had hij vele malen met de Sadduceeën getwist over de kwestie van een letterlijke, lichamelijke opstanding. Job 19:25, 26 zegt […] Daniel 12:2 zegt […] Deze verzen vormden de Hebreeuws-Farizeïsche leer waarin Paulus was opgeleid.”12 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 1

  • Interpretatie: Jones verbindt letterlijke (lichamelijke) opstanding expliciet met de Hebreeuwse/Farizeeuwse traditie, als contrast met de Sadduceeën en de latere spiritueel-allegorische hermeneutiek.

Gezag van de Schrift (beperkt aanwezig)

  • Citaat: “Ik betwist Paulus’ geïnspireerde geschriften natuurlijk niet.”13 — Jones, Creation’s Jubilee, Hoofdstuk 12

  • Interpretatie: Jones erkent impliciet de geïnspireerdheid van de Paulinische brieven, maar behandelt inspiratieleer niet systematisch in de gescande hoofdstukken.

Originele citaten (Engelse bron)

Footnotes

  1. “Far from discarding Scripture altogether, this only affected their interpretation of Scripture, or rather their method of interpretation, which shifted from spiritual to allegorical almost imperceptibly. In that day this shift was designed to win the Greeks by arguing Scripture on their own stage.” ↩

  2. “In my view, we ought to discard the Greek need to allegorize everything, and get back to the thoughts, words, and intent of the Hebrew prophets, as interpreted by the New Testament writers, who were all Hebrews except for Luke.” ↩

  3. “The Millennial teaching came out of Hebrew thought patterns, based upon the historicity of the Old Testament. For this reason, the Epistle of Barnabas was attacked later by those who preferred the Greek (Alexandrian) method of biblical interpretation.” ↩

  4. “Thus, we see that the spiritual-allegorical interpretation of Scripture, coming from Alexandria, was popularized by Origen. He often tortured the Old Testament to speak allegorically. The Alexandrian view had little use for history as viewed by the Hebrews.” ↩

  5. “The most powerful adversary of millenarianism was Origen of Alexandria. In view of the Neo-Platonism on which his doctrines were founded and of his spiritual-allegorical method of explaining the Holy Scriptures, he could not side with the millenarians.” ↩

  6. “Greek religion was based largely upon myths, which were stories that were allegories, rather than history. Thus, when trying to convert Greeks to Christianity, some teachers adapted the Greek allegorical mindset in order to make it more palatable to them.” ↩

  7. “The Hebrews used allegories and parables, but the truth of Scripture was rooted in history. Adam and Eve were real people. Abraham, Isaac, and Jacob were real, and their stories are not mere allegories. In fact, their stories are historical allegories. Their histories had prophetic meaning.” ↩

  8. “The primary difference between the Greek and Hebrew views is that the Greeks saw no need for any of the biblical stories to be rooted in history, as long as the stories had an allegorical meaning. The Hebrew view saw all things rooted in history, but also saw that history has meaning and often sets patterns for future prophetic fulfillment.” ↩

  9. “Abraham really did have two wives: Hagar and Sarah. They were allegories of the Old and New Covenants, as Paul says in Gal. 4:22-31, but they really did live as historical characters on earth.” ↩

  10. “The types and shadows of Scripture seem to indicate that the Pentecostal Age was meant to last for about 40 Jubilee cycles, or 1960 years (49 x 40).” ↩

  11. “It is ironic that the Roman Church repudiated Origen of Alexandria in the year 400 A.D. for his teachings on universal reconciliation, but they adopted his method of interpreting Scripture. This was how the teaching of the Sabbath Millennium was lost.” ↩

  12. “No doubt he had argued with the Sadducees many times over the issue of a literal, physical resurrection. Job 19:25, 26 says […] Daniel 12:2 says […] These verses shaped Hebrew-Pharisee doctrine, in which Paul was trained.” ↩

  13. “I do not dispute Paul’s inspired writings, of course.” ↩

Grafiekweergave

Backlinks