Noordzij — Antropologie
b8 — Jezus’ wondertekenen in het Johannes-evangelie
Oude en nieuwe mens — het getal zes
In de uitleg van het eerste wonderteken (bruiloft in Kana) wordt het getal zes centraal gesteld als het bijbelgetal van de mens.
Zes is het getal van de mens, zowel van de “oude” als van de “nieuwe”. De “farao” van “Egypte” (=“het vlees”) had zeshonderd strijdwagens (Ex. 14:6 en 28). Alle Filistijnse reuzen hadden iets te maken met het getal zes (1Sam. 17:4,7, 2Sam. 21:20). Het gouden beeld in Babel, waarvoor iedereen moest buigen, was zestig el hoog en zes el breed (Dan. 3:1). De “oude mens”, het “vlees”, is “666” (Openb. 13:18). Zes in positieve zin duidt op de nieuwe mens die God gebruikt. (Noordzij, b8)
Deze dubbele betekenis — zes als oude/nieuwe mens — markeert een transformatie in de menselijke aard door Christus.
Gevallen staat van de natuurlijke mens
In het zesde teken (de blindgeborene) wordt de antropologische consequentie van de val uitgelegd:
De aangeboren blindheid, waarvan hier sprake is, spreekt van de gevallen staat van de natuurlijke mens, die uit “Eden” is verdreven! (Noordzij, b8, ref. Joh. 9:1-2)
Deze karakterisering sluit aan op klassieke theologie van erfzonde en menselijke natuur na Adam.
Verlossing van het lichaam — eschatologische antropologie
De kosmische verlossing van het lichaam wordt verbonden met menselijke hoop in eschatologische context:
We zuchten nog bij onszelf in de verwachting van het zoonschap: de verlossing van ons lichaam (Rom. 8:23, aangehaald in Noordzij b8, tweede teken)
Noordzij interpreteert dit als toekomstige volledige verlossing, niet slechts geestelijk herstel.
Er komt genezing van alle inwendige strijd! Er komt volledige verlossing! (Openb. 14:3-4, Jes. 62:12, Noordzij b8)
Opstanding in Christus — solidariteit met het lichaam
Het zevende teken (opwekking van Lazarus) gebruikt de human body als centrale betekenisdrager:
Lazarus is een beeld van de “volheid van Christus,” van Zijn Lichaam van vele zonen. De Man van Nazareth werd zijn leven! (Noordzij, b8, Joh. 11:1-44)
Menselijke opstanding wordt gefondeerd in Christus’ eerstgeborene-positie:
Jezus is “de eerstgeborene van vele broeders” (Rom. 8:29). Ja, het hele “lichaam van Christus” zal volkomen worden bevrijd van alle banden van “de dood.” (Noordzij, b8)
De universele opstandingsleer volgt:
Er komt een tijd, dat allen die in de graven zijn, naar Mijn stem zullen horen en ze zullen uitgaan, wie het goede gedaan hebben, tot de opstanding ten leven, wie het kwade bedreven hebben, tot de opstanding ten oordeel (=ter correctie, Joh. 5:28-29, Noordzij b8)
Nieuw leven — opstandingsleven (getal acht)
Het achtste en laatste teken sluit de cyclus met het getal acht als symbool van nieuw leven:
Het getal acht duidt op nieuw leven, opstandingsleven. Tijdens de zondvloed waren er acht zielen in de ark (Gen. 6, 1Pet. 3:10-22). In Israel moest al wat mannelijk was besneden worden op de achtste dag (Ex. 22:29-31). (Noordzij, b8)
Dit markeert hoe Noordzij menselijke herstelling niet slechts persoonlijk-geestelijk ziet, maar kosmisch en incorporerend.